Biografio pri C. C. Montezemolo

bildofontohttps://www.myheritage.it/

          Carlo Cordero di Montezemolo naskiĝis en Mondovì, regiono Piemonto, la 7-an de aŭgusto 1858 – kaj mortis en 1943. Li estis markizo, inĝeniero kaj artileria generalo de la Itala Armeo dum la unua mondmilito.

Atinginte la rangon de majoro antaŭmilite, dum la milito li komandis montaran artilerian regimenton; li estis vundata; du liaj filoj mortis en la batalo. Post la milito li forlasis la soldatan servon, sin dediĉis al kulturo de siaj grandaj bienoj. Li esperantiĝis tuj post la milito kaj vigle laboris por Esperanto. Post kelkaj jaroj li fariĝis prezidanto de IEF, plurajn jarojn.
IEF, t.e. Itala Esperanto-Federacio (Federazione Esperantista Italiana) estas organizo ankoraŭ aktiva nuntempe. Agnoskita per Dekreto de Respublika Prezidanto, n-ro 1720 datita 28 junio 1956 kiel Morala Institucio – hodiaŭ IEF estas la plej grava itala esperanta organizaĵo kiu grupigas ĉiujn italajn esperanto-grupojn kaj klubojn, nacinivele.

En 1925 C. C. Montezemolo estis, kune kun prof. Lacalendola, d-ro Koch kaj adv. Morea, membro de la organiza komitato de la 10-a Nacia (itala) Kongreso, okazinta en Bari, kaj same, en 1926, kune kun Passerini, li organizis la 11-an Nacian Kongreson, okazintan en Livorno. En 1925 li estis elektita prezidanto de IEF, kies sidejo estis Livorno. En 1926, same, li estis denove elektita IEF-prezidanto. Dum la 13-a Nacia Kongreso (1928) li ankoraŭfoje estis elektita prezidanto de Itala Esperanto Federacio, kiu havis novan sidejon en urbo Torino.

Dum lia gvidado, jam de 1928, oni starigis specialan Delegacion por Eksterlando de la Itala E-movado, kun celoj de kunigo kaj kontrolo de utiligo de esperanto rilate al naciaj celoj en la interrilatoj kun eksterlando. La Delegacio depost sia starigo aperigis en la organo de IEF Bultenon kun sciigoj koncernantaj la eksterlanda E-movadon kaj dissendas al ĉiulandaj gravaj Esperanto-gazetoj bultenon pri la itala Esperanto-movado kaj la plej gravajn faktojn pri Italujo. Do, IEF fariĝis ĉiam pli organizata kaj la enhavoj de la Bulteno akiras historian dokumentan ateston pri gravaj politikaj eventoj en Italujo, certe ne bone taksataj de ĉiuj pacifismaj esperantistoj (ni pensu al antaŭeniĝo de Mussolini en la vivo kaj regado de Italujo).

La 17-an majo 1931 IEF translokiĝis de Torino al Milano kaj fiksis sian novan sidejon en la centro de la urbo, en Galleria Vittorio Emanuele. Por la unua fojo tie ekfunkciis centra nacia oficejo plenumanta la administran kaj sekretarian laboron de IEF, kaj servanta la tutan italan E-movadon, sub la nomo E-Centro Itala. La Centro servas la Italan Katedron de Esperanto kaj la Delegacion por eksterlando. Krome ĝi zorgas la informojn por la publiko, eldonon kaj vendadon de libroj, organizas turismajn karavanojn, kaj kunvenojn, metas je dispono de la grupoj sian laboron, k.t.p. k.t.p.

En 1931 la estraro de IEF estis jene elektita: prez. Montezemolo, vicprez. Giorgio Canuto, sekr. Paola Mellina; membroj Bisetti, Bodini, Facchi, Grazzini, Ravizza, Tanzi kaj Ventura.

(El Enciklopedio de Esperanto, eld. 1933)

P.S. – ĉe: http://www.bitoteko.it/esperanto-vivo/eo/2018/01/13/aleksandr-popov/
estas reproduktita, itallingve, letero de protesto, verkita de Carlo Cordero di Montezemolo en la novembra numero 1925 de la revuo de IEF, kontraŭ la informado kaj aperigo de ‘falsa sciigo’ aperinta sur poŝtmarko rusa, enhavanta, sur la bildo, jenajn esperantajn vortojn; «Inventisto de Radio, Popov», kio fakte neas la inventon aljuĝita al italo  Guglielmo Marconi.

Rispondi

Inserisci i tuoi dati qui sotto o clicca su un'icona per effettuare l'accesso:

Logo di WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione /  Modifica )

Google photo

Stai commentando usando il tuo account Google. Chiudi sessione /  Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione /  Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione /  Modifica )

Connessione a %s...