Giacomo Bianchini – la senlaca pioĉfrapisto

                   ( grafoanalizo )

pioĉfrapanto, pioĉfrapisto : etimologie, el hispana ‘piconèiro, t.e. ekipita per pikostangopioĉo. Laboristo (soldato) per kiu armeo glatigas la vojon, formovas la malhelpojn kiuj malebligas la trairon. Laŭdire, kiu unue iras al sovaĝaj regionoj por malfermi la vojon al civilizacio.

___________________________________________________

Bianchini - el letero al Monsinjoro - 1910

LIA SKRIBMANIERO – 1910 – 35-jara

Letero de li verkita en 1910, okaze de la unua kongreso de IKUE (Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista) en Parizo

___________________  grafologia slipo ___________________

laŭ la grafologia metodo de Girolamo Moretti, skolfondinto de la itala grafologio
La mezuro de la signoj estas per dekonoj. La esencaj kaj plej gravaj ĉeestantaj en lia skribaĵo estas la jenaj:

 

  • literlarĝeco, 3-4 / submeze – ia malfidemo kaj batalemo
  • interlitera larĝeco, 5-6 / supermeze – ia adaptiĝemo kiu povas kontraŭi la instinktan batalemon
  • larĝeco inter la vortoj, 4-5 / submeze – tujecemo kaj tro rapida ekzameno de faktoj kaj situacioj
  • angula, 7 / daŭra gardado pro ofendiĝemo kaj facila indigno
  • anguloj je tipo B, 7 / persistemo
  • rigidaj stangoj, 7 – sed ne estas ‘paralela’ / neflekseblo rilate al normoj, inklino por resti fidela kaj honesta (moderiga faktoro en la kunteksto)
  • metodaj malegalecoj, 7 / originaleco kaj eltrovemo
  • dekstren-klina, 6 / neceso esti konsiderata de aliaj personoj
  • –  artrita, 6 / facila ekscitiĝemo, agitiĝo
  • –  ekskuiĝa (alidirite: markita dua-maniere, surpapera premado kiu rilatas la emociemon), 5 – en kunteksto de subtila skribmaniero / emocieco kaj eksceseco
  • ligita inter la literoj, 5 / kaj, komplemente, 5 mal-kunligita interlitere / seninterrompa agado
  • apartaj signoj, hazardaj kaj forglitaj: troviĝas en lia skribo finvorte, estas maloftaj gestoj nomataj kaŝigaj kaj subjektivecaj,  ĉirkaŭ 3 dekonoj /
  • liter-altecoj, mezgrade / moderiga faktoro – skribo estas nek granda nek eta kaj en tia kunteksto je ‘fanatika entuziasmo’ li sukcesas je la fino sin moderigi

La paperfolio havas jam-presitajn liniojn. Subskribo kaj dato mankas: tre probable ĉar ĉi tiu letero estas malneto legota dum la kongreso.

__________________________________________

GIACOMO  BIANCHINI
(12 marto 1875 – 12 januaro 1954)
P S I K A      P O R T R E T O

          Giacomo Bianchini karakteriziĝas per hiper-emociemo kaj hiper-aktiveco, kaj ĝuste pro tia sintena stilo li ne sukcesas sin liberigi de siaj internaj nervozecoj, de sia ekscitiĝemo, kiuj instigas lin agadi kaj klopodi. Tia agitiĝo, tre verŝajne, dependas de lia temperamenta natur-inklino, plejofte influata de rezistemo kaj atakemo.

Konsiderante ke li verkis la leteron en 1910, kiam estis nur 35-jara, lia skribaĵo aspektas pli longsperta kompare kun lia reala aĝo; krome estas simptomoj je malsaniĝa stato. Grafoanalizo povas evidentigi misagordojn, eĉ somatajn, sed ne estas tasko de grafologisto diagnozi malsanon, kiu estas tasko de kuracisto. Tamen, el lia skribmaniero, grafike turmentita, malkvieta, malfacilprogresa, streĉita kaj eluzita, oni povas intuicii ian lian malbonfarton (signoj artrita, korektetoj kaj surmetoj de strekoj unu sur la alian, grafikaj paneoj ).
Li estas tiom persistema kaj obstina, tre dezirema obteni rezultojn, ke li streĉe adresas ĉiujn siajn fortojn, ĝis la elĉerpiteco, por atingi sukcese siajn celojn.
Mi diris “obstina”, sed li estas samtempe impresiĝema,  psike kaj aktive ĉiam kunpartoprenanta, eĉ kun emociaj skuegoj en siaj travivaĵoj. Ne facile li rezignas oficon, kaj lia impeta sento estas impresa. Mi invitas vin halti kaj atente observadi lian skribon dum kelkaj minutoj. Ĉu ĝi komunikas ion al vi?
Kelkfoje li sintenas al viktimeco ĉar, pro sia fiereco kaj obstineco, taksas sin miskomprenita, ne sufiĉe ŝatata kompare kun siaj ĉiutagaj penoj.
Lia sindonemo kaj senhaltemo forkonsumas lin, kiu ne kapablas batalpaŭzi. Li klopodas mildigi sian penon, sed la interna puŝo instigas lin. Impulsiĝema, reagema, timema – kelkfoje eĉ entrudiĝema pro substaranta agresemo – en apartaj situacioj kaj por protekti sian grandan sensivecon li scipovas ‘buliĝi kiel erinaco’ (itale:  ‘chiudersi a riccio’)  ĉirkaŭante sin per mistera haloo, ankaŭ por eviti alies riproĉojn aŭ malfavorajn juĝojn kontraŭ li kiel persono kaj kontraŭ lia agado.

Pastro Bianchini estas elnombrinda inter la esperantaj pioniroj ĉar, dum tiama komenca malluma epoko de Esperanto-historio, kiam la lingvo estis objekto de moko (tion li mem skribas en sia letero), li kuraĝe riskis sian publikan reputacion; krome, per sia senlaca agado, li ege kontribuis al enradikiĝo de la internacia lingvo en Italion, unue en la eklezian medion, sed ne nur.
Li estas vera pioniro en sia plej profunda animo kaj koro, kaj konsiderenda – pro lia flamiĝema temperamento – ‘ pli pioniro ol la aliaj pioniroj ’, kaj mi eltrovas la ŝlosilojn de lia senĉesa kaj nelacigebla agado en jenaj kvalitoj:

  • lia persisto kaj heroeco
  • lia sento kaj sensiveco
  • lia senlaca engaĝo, malgraŭ siaj fragilecoj
  • lia kontraŭtriva rezisto, psika kaj korpa, por atingi, absolute, sukcesojn
  • lia konkreteco kaj pasiemo, kiuj ne estas intelekte spekulativaj sed nur sensaj
  • lia originaleco kaj eltrovemo por solvi malfacilaĵojn kaj trovi neprajn rimedojn (tio, verŝajne, estas heredaĵo el liaj infanaj familiaj travivadoj, ĉar li estis unua el 12 gefiloj de kampara familio tre malriĉa).

La movanto de lia agado estas unue   orgojlo   kaj poste   granda konscio pri sia digno.   Li, rajte kaj prave, ne deziras riveli siajn homajn malfortecojn; li inklinas almeti misteran velon sur ili, ne dirante ĉion, sed – atentu – li ne estas pro tio konsiderenda mensogemulo, ĉar lia reagemo estas tute spontana kaj natura, ne primeditita. Samkiel la helpitoj, li mem travivas iliajn suferojn, dolorojn kaj malfortajn punktojn, ĉar li facile enmemiĝas en ili. Do, ankaŭ el ĉi tiaj sentoj,  kaj el lia hiper-sensiveco, hiper-emocieco kaj hiperimpresiĝemo, devenas lia interna turmento, malsolvebla, kiu forkonsumas lin. Mi rimarkigas, ke en la teksto li eĉ forgesas meti la daton kaj sian subskribon . Tia  preteratento elmontras la staton de lia emfazo kaj ekscitiĝo, sed ankaŭ lian sinoferan agadon por homaraj idealoj,  kiujn li antaŭmetas.

Mi difinus lin plej korete pioĉfrapisto, pro lia senlaca kaj fervorega laboremo por glatigi la vojon al esperana afero.

__________________

 

Rispondi

Inserisci i tuoi dati qui sotto o clicca su un'icona per effettuare l'accesso:

Logo di WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione /  Modifica )

Google photo

Stai commentando usando il tuo account Google. Chiudi sessione /  Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione /  Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione /  Modifica )

Connessione a %s...