Kabe … estas Kazimierz Bein

        ( grafoanalizo )

el bildkarto de li adresita la 16-an de januaro 1908 al S-ro Th. Cart , ĉe Presa Esperantista Societo. Bonvolu noti lian kreivan subskribon !

 

Kabe estas Kazimierz Bein

 

KAZIMIERZ BEIN, alikonate kiel KABE (noto 1), post tre intensa pionira agado por Esperanto, je la fino forlasis ĉion, abrupte kaj seneksplike… Mi analizis lian skribmanieron por klopodi trapenetri lian vivostilon kaj klarigi iujn liajn sintenojn. 

___________________ Grafologia slipo ____________________

Ĉi tiu mezurado plejparte rimarkigas la grafologiajn signojn de la supra skribaĵo, datita 16 januaro 1908 – kie la gesto estas pli memregata – sed mi ankaŭ atentis al la dua, je 12 de septembro 1908, tre multe pli dinamika kaj akcelita, pli nervoza. La signo-valoroj estas legendaj kiel kutime laŭ gradodekonoj, laŭ la metodo de Girolamo Moretti, skolfondinto de itala grafologio (por rememoro). Multnombraj estas la ĉeestantaj grafologiaj signoj, kaj tio elmontras per si mem multaspektan kaj kompleksan personecon. Lia skribo, organizita kaj strukturita, ĉefe sobra, bone prezentas la  emocian inteligenton (noto 3)

 

Mezuroj kaj signifoj:

  • MARKITA unua-maniere 10 (nekonstanta) la signo pri la impono – la stangoj estas pli dikaj ol la normo postulas
  • MARKITA dua-maniere 5-6 (nekonstanta, sed jam ekscesa pro la signotipo) la signo tipe emocieca – abrupte aperas strekaj dikiĝoj, tie kaj tie, senregule
  • sobra 10sobreco, lakoneco
  • ligiteco interlitere 9-10kunligemo de ideoj, logikeco
  • malegala kun metodo 9intuicio kaj organiza metodo (genieco, pro la intenseco de la grado)
  • klara 8precizeco de parolo kaj, pro tia intenseco kaj la kunĉeesto de eta skribo, neta distingo de konceptoj
  • saltetanta sur la baza linio 8impeto kaj nervozeco
  • rapida 8intuicieble: rapideco pri ĉio
  • sinua (=enŝoviĝa ) 7 kun elementoj de vigleco kaj liberaleco (en la itala: flessuosa) – intelekta kaj psika penetrado, kun risko profiti
  • tordiĝinta 3sufiĉa kontrolado kaj kapablo kontraŭi
  • larĝecoj: de literoj 7, inter la literoj 8, inter la vortoj 5-6 – la tri tipoj de larĝecoj rilatas la nivelon de la individua sociemo kaj ili, interplektitaj, donas gravajn indicojn pri la mensa ekvilibro de la skribanto, kvalite kaj kvante. Ili povas elmontri inhibiciojn kaj/aŭ mensajn malfermitecojn, eĉ elkorajn kaj ne nur intelektajn.
  • vokaloj A-O supre-malfermitaj  6-7  –  erotika teneriĝo, influebleco
  • anguloj je tipo B 6 ĉikanemo, rezisto
  • anguloj je tipo C  7 – ili inkluzivas angulojn je tipo A (=ofendiĝemo) kaj je tipo B (=persisto), kiuj devas esti mildigitaj kaj kelkfoje, tie kaj tie, pintigitaj = sagaco kaj organizado, t.e. konscio pri kio pleje taŭgas por antaŭeniri
  • ne-ekzistantaj marĝenoj (nur en la 1-a skribaĵo: maldekstra marĝeneto) – neceso okupi la tutan vivospacon, ia malkonsidero pri vivospaco de aliuloj (simbole: maldekstre estas sia origino, dekstre la estonto)
  • larĝeco/distanco inter linioj, jes ia malproksimeco, ia deiĝo el spertoj (faktoro kiu povas kontroli lian grandan emociemon, vidu supre ‘markita duamaniere’)
  • elana (=impeta) 6 iniciatemo (en la septembra bildkarto kelkfoje la literoj estas disetenditaj)
  • dinamika 5-6 – kunekzisto de detranĉitaj strekoj (vidu literojn ‘i’, ‘n’) kaj spiralaj gestoj (vidu literojn ‘d’, ‘pe’, ‘pr’, ‘spe’ de vorto Esperantista en la adreso de la supra bildo) = daŭra aktiveco en la penso kaj ago, vervo
  • vertikala kaj samtempe morbidaia fleksebleco en principoj kaj ideoj kiujn li kapablas firme subteni; sed temas pri fleksebleco kiu tute ne rilatas al cedemo
  • rigidaj stangoj  5, kurbitaj 2 –  retrofleksiĝemaj stangoj 3lia kutima disponeblo al aliuloj inklinas al rigideco, konsidere ke lia skribo estas ankaŭ vertikala kvankam morbida, kaj ke la 3/10 (tri dekonoj) de retrofleksitaj stangoj elmontras kaj konfirmas plene ian lian moralan repuŝemon.

Grafologia precizigo pri stangoj:

rigidaj signifas neflekseblecon

kurbitaj (dekstren) signifas konsentemon

retrofleksiĝaj (maldekstren) signifas repuŝon kaj malfidemon

  • Skribo decide eta (malgranda kalibre) – profunda kaj rafinita intelekto, penetrema penso kaj granda kapablo observadi
  • linio-ondiĝoj : ili dependas de lia dinamikeco kaj rapidemo skribi, pensi kaj agi. Rapida skribo igas pro tio la strekojn malpli stagnaj, kaj pli facile variaj – psike: neniaj malpozitivaj/pozitivaj indikoj

 LA PERSONECO

de

Kazimierz Bein, plejkonata kiel Kabe (noto 1)

surbaze de lia skribo

Premiso

La personeco de Kazimierz Bein sendube estas malsimpla; tion konfirmas lia skribo, kiu estas riĉa je ‘modifaj’ kaj ‘fundamentaj’ grafologiaj signoj, multaj el kiuj eĉ altgrade aŭ, ĉiukaze, ofte supermezuraj. Nome, estas multaj signoj kiuj sin reciproke potencigas aŭ kontraŭpezas, laŭ daŭra streĉo por sin ekvilibrigi, samkiel  ‘ekvilibroludo’ (ekzemploj pri tiaj miksiĝoj estas detale klarigotaj en noto 2).

LIA SKRIBMANIERO – 16 januaro 1908

ANALIZO:

Inteligento

Kazimierz Bein tenas kvante superan inteligenton, tre vervan, scivoleman, atentan.

Multaj estas liaj interesoj, kiuj libere vagadas kaj adresiĝas al tre diversigitaj kampoj: de filozofio al psikologio, de scienco al arto, de literaturo al politiko kaj al satiro, krome, kaj ne laste, estas en li granda scivolemo por la virina mondo, por ĉio kio koncernas la inan genron.

Do, temas pri inteligento kiu neniam ĝuas ripozon, kiu estas ĉiam en granda ekscitiĝo, kaj se mi estus devinta difini ĝin per moderna lingvaĵo, mi povus ĝin taksi kiel  emociiĝema inteligento, t.e. speciala inteligento, pri kiu oni ektraktis dum la jaroj ’90 de la pasinta jarcento kaj pri kiu multaj hodiaŭ agnoskas. Emociiĝema inteligento ne ĉiam estas racia; ĝi tre multe lasas sin influi per emocioj sed, tamen, ĝi sukcesas administri tiujn emociojn, kun avantaĝo por la persono, kun utila intima instruiga admono (noto 3).

Ŝajnas  ke Bein / Kabe konsumu tute interne siajn impresojn kaj sensacojn (lia ekstera sinteno estas alia: singardema dum la parolo kaj la faro, gardanta sekretecon, sobra – signoj: sobra kaj eta skribo). Ĉefe li zorgas pri la esenseco de la problemoj. Tre intensa estas lia percepto, tiel ke la ‘tujaj impresoj’ efikas kaj ege influas lin:  li daŭre, en sia menso, rememoras tiojn, rearanĝas la interpretojn de kio lin emociigis. Malgraŭ ĉio, je la fino li sukcesas koncepti ideojn kaj konkludojn bone organizatajn, interligatajn, eĉ originale prilaboratajn, ĉar li trudas al si (konscie/nekonscie) memregadon. Certe ne mankas al li kreokapablo kaj imagpovo.

Lia bone organizita pensmaniero, kvankam plurkolora, estas ankaŭ rafinita; li kapablas subtilaĉi kaj ĉikani kiam tio necesas por konvinki, sed li tion faras  persvadmaniere, sorĉe, loge, tutcerte ĉiam koncize (sobra). Lia mensa plasteco kaj lia akceptemo al multoblaj mesaĝoj, kiel antaŭe dirite, estas helpataj de energia logikeco kaj kritikemo tiel, ke li iamaniere sukcesas pozitive enkanaligi la travivaĵajn informojn (mi deziras revoki al vi pri la dirita emociiĝemo). El lia observo nenio perdiĝas. Li posedas bonan memorkapablon, materian kaj konceptan. Sed oni ne povas diri, ke li estas objektiva en siaj juĝoj, pro la fakto ke li estas multe selekta kaj diskrimina (literoj A-O pinte malfermataj kaj markita dua-maniere). Li povus utiligi rafinecon cele al sia ambicia inklino, al sia intelekta vanteco (MARKITA unua-maniere plus fleksa-sinua kaj eta).

Senstreĉe tre atenta ankaŭ al detaloj, havante li grandan koncentriĝon, li kaptas elementojn eĉ ne tro evidentajn al aliuloj pri la vivoproblemoj. Li forlasas nenion atentindan, en sia intima menso. Lia kapablo resumi estas valora, same li kapablas analizi kiam tio necesas, eĉ se li antonomazie ne estas analizemulo  (kiel, diverse, estis alia esperanta pioniro: Edmond Privat, pri kiu mi jam traktis).

Lia pensmaniero estas ĉiam tumultema, neniam stagnanta; lia verva interpret-maniero kondukas lin al novaj kaj duongeniaj solvoj.

Entute, li estas   persono kiu distingiĝas   kaj, grave,  kiu   ŝ a t a s    d i s t i n g i ĝ i   (kaj la afero akiras alian signifon, ja).

Aktiveco – agemeco

Dinamika, rapidema, intuicia, li celas atingi la plej grandajn rezultojn tra esencaj elektoj kaj per eta streĉo,  ekspluatante alies aktivecemon. Li multe finaranĝas. En li superregas introvertita inklino, sed ekzistas sufiĉa ekvilibro inter optimismo kaj maloptimismo. Li neniam iluziiĝas, kaj ĉi tia memkonscio helpas lin eviti eventualajn riskojn aŭ falegojn. Ne, li ne estas senpacienca sed ne toleras tro lantajn homojn aŭ tro prokrastajn, kaj eĉ proksimumajn aŭ senpripensajn. Lia  netoleremo povus  transformiĝi al malmodesteco, al ĉioscieco kaj, fakte, al aroganteco, malgraŭ li ruze tenas ĉion kaŝita en si. Li intuicie kaptas oportunecojn. Li inklinas al elstariĝo, sed tute ne talentas por komandado, precipe ĉar iuj liaj favorismoj al kelkiu (malavantaĝe al aliulo) kaj la simpatioj kaj malsimpatioj de kiuj li dependas, naskigas eblajn nekontentojn en la ĉirkaŭa socia medio .

Ĉiukaze, lia esprima lakoneco kaj reduktita eksterigo je propra vera juĝo kaj sento, kelkfoje profitcelaj, helpas lin malpliigi la damnojn kaŭzotajn de partieco kaj selektiveco.  Li renkontas malfacilaĵojn labori grupe kun aliaj, en ekipo, ĉar li ŝatas devigi siajn labormetodojn en la praktiko, taksante ilin kiel la plej bonajn. Li utiligas argumentitajn persvadojn por sin defendi, ankaŭ rafinecojn, kaj multe teoriigas: malgraŭ ke li estas tre avara je vortoj, lia faro ege efikas (sobra en la fundvorta gesto, ligita inter la literoj pro la logikeco kaj eta skribo pro la intelekta profundeco).

Supozitaj kapabloj

Se lia granda emociiĝemo, kiu donas al lia karaktero ian malfortan punkton, estus malpli intensa, li estus fariĝonta bonega diagnozisto, kaj en la medicina kaj en la psikologia fakoj. Diverse, li nekonscie direktiĝas prefere al socia karierado, al sia persona prestiĝo-akiro, pilotata de sia intelekta vantemo, kaj tiel li devojiĝas rilate al homoj. Atingado de siaj ambiciaj celoj vere estas por li kialo por pluvivi. La afero estas naskita ĝuste de ambicio, sed ankaŭ de forta sento pri propra intelekta supereco, kaj de sia aroganta fiereco (vertikala pro fiereco, MARKITA unua-maniere = dikaj stangoj pro imponemo, eta pro la intelekta vantemo, flekse-sinua pro la ruzeco).

Ame

Malsimpleco, pretendoj, selektivemo, kaj ankaŭ senkomunikeco pri intimaj sentoj kaj emocioj (sobra skribo) malpermesas al li serene vivi amrilatojn laŭ ties natura disvolviĝo.

Profesie

Li ne talentas por instruado: li ne posedas la necesan internan kvieton por transdoni sciojn, ĉar en li venkas la elstaremo. Ĉiukaze, li kompetentas pri pluraj temoj en malsamaj fakoj, kaj alvenas al nekutimaj kaj novaj solvoj, sukcese (malegala kun metodo pro la intuicio, fleksa-enŝoviĝa pro psika kaj intelekta penetrado, eksaltema t.e. saltetanta sur la baza linio pro la impetoj kaj elanoj, elanoj plifortigataj de larĝa interlitere altgrade, eta pro la rafiniteco kaj atento al detaloj).

Realaj kapabloj

Li tre ŝatas teoriojn. Li inklinas al ĉiu studado kaj tasko kiuj necesigas sinkoncentradon, metodon, rezonadon kaj, samtempe, spiritpretecon. Plejparte, li inklinas al sciencaj aktivecoj.

Konkludo

Sendube, lia personeco estas komplika. Estas eĉ malfacile ĝin prezenti, ĉar ĝi estas ekster-regula kaj distingiĝas rimarkinde de tiu ordinara de samepokanoj. Ankaŭ grafike: lia skriba gesto ŝajnas pli evoluinta kaj moderna ol tiu de samtempuloj, ne influata de kulturaj instancoj. Tutcerte li ne estas ‘simpla soldato’ (malĉefa), sed prefere  memsufiĉa. Mi taksus lin kiel ‘solecan ĉefon’.  Mi opinias ke lia interesiĝo al esperanto devenis el ties originaleco, ekstrema logikeco kaj  gramatika strukturado; eblas ke li ne funde komprenis aŭ akceptis la humanecan kuntrenantan spiriton de la internacia lingvo (kiu celas plejfunde al unuigo de popoloj per komuna lingvo, la  tiel nomata ‘interna ideo’). Pro tio, senhezite kaj senprobleme, li povis eliri el la esperanta movado, al kiu li donacis multegajn el siaj personaj lertecoj kaj tempon, sed kiu evidente ne plu kontentigis lian nekonformistan spiriton.

Lia arida memamo, fierego (kiu ne estas ĉiam bona konsilanto) kaj intelekta vanteco,  kondukas lin malakcepti ian ajn humiligon aŭ malvenkon; li ne agnoskas personajn fiaskojn, pro tio tre probable – ĉar li estas ankaŭ ruza – retiriĝis antaŭ eventuala falego de la esperanta afero, de li supozita. Krome, li utiligas ironion por sin-defendi, sed ironio estas ofte ne-estimata, kaj ne-estiminda, precipe kiam ĝi estas efika por vundi kaj intence trafi la ofendiĝemon kaj sento-kapablon de aliuloj.

________________

Notoj:

  1.   KABE   –   KABEI  :

Kabe estas lia pseŭdonimo, establiĝinta per unuigo de la du unuaj literoj de lia nomo kaj familia nomo. Dum la tempo-fluo, en la esperanta medio oni kreis novan terminon kiu tute certe rilatas al li: ĝi estas ‘ kabei ’–  uzata por difini personon kiu antaŭe estis tre agema favore al esperantismo kaj poste, abrupte kaj sen-eksplike, forlasas la movadon (kiel ja faris Kazimierz Bein). Ĉi tiu estas ‘Historio’.

2.  EKZEMPLOJ  PRI  SIGNO-KUNIĜOJ   (rilate al skribo de Kabe):

Por ekzempligi pri kio mi intencas diri per ‘ekvilibroludo’, kaj sekvante la instruojn de G. Moretti, mi klopodas priskribi kelkajn grafikajn-psikologiajn interplektojn de signoj ĉeestantaj en la analizitaj skribaĵoj:

  •                           Elana [signo esprimanta malfermon] povus devojigi angulojn B  [kiu estas signo je mensa  fermiteco]
  •                          Ang. B [persistemo] estas plifortigata de MARKITA dua-maniere [emociiĝemo]
  •                          Ang. B [persistemo] estas pli fortikigata de MARKITA unua-maniere [signo voloplena al dominado sur aliajn homojn]
  •                          Larĝa inter la literoj [malavareca juĝo] malpliigas ang. B [kiu estas signo pri avareco kaj persisto]
  •                         Ang. B [persistemo] estas moderigata pro la ekzisto de vokaloj A-O surpinte malfermitaj [influebeleco].

      Mi esperas, ke mi sufiĉe sukcesis klarigi al vi la ne tro facilan koncepton de ‘intermiksiĝo de grafologiaj signoj’. Intermiksiĝo de signoj estas la kerno de grafologio, ne nur serĉado kaj mezurado de grafologiaj signoj…!

    3.  KELKAJ  INFORMOJ  PRI  LA  ‘ emocia inteligento ‘  –  EVIDENTIGO:

Kion esprimas la skribo de Kabe nuntempe oni nomas ‘emocian inteligenton’ (emociiĝema estas la samo). Pri tia formo de inteligento, tute aparta, speciala, oni komencis paroli, kiel jam dirite, dum la 90-jaroj de la pasinta jarcento kaj, aktuale, oni akceptas ĝian ekziston kaj ĝin esploras. La ‘emocia inteligento’ estas inteligento ne ĉiam racia,  ne baziĝinta nur sur intelektaj faktoroj de kono (percepto, imago, memoro, rezonado, k.s.), sed inteligento tre influebla per la emocioj; inteligento kiu tamen kapablas mastrumi tiajn ekscesajn emociojn, kiujn ĝi sukcesas kontroli kaj sinregi, kun kiuj ĝi kapablas kunvivi, eĉ eltirante el ili iun profiton kaj utilan personan ekscion kaj lernadon.

 

LIA SKRIBMANIERO –  bildkarto je 12 septembro 1908 – fronta-dorsa

_________________________________________________________

Rispondi

Inserisci i tuoi dati qui sotto o clicca su un'icona per effettuare l'accesso:

Logo di WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione /  Modifica )

Google photo

Stai commentando usando il tuo account Google. Chiudi sessione /  Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione /  Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione /  Modifica )

Connessione a %s...