el retejo de Universala Esperanto-Asocio – KOMUNIKO n-ro 1023 (2022-02-27)

Universala Esperanto-Asocio (UEA) estas la plej granda internacia ne-registara organizo de parolantoj de Esperanto, kun individuaj membroj en 121 landoj, kaj en oficialaj rilatoj kun Unuiĝintaj Nacioj kaj Unesko. Aldone al proksimume ses mil individuaj membroj, aliĝis en UEA 72 landaj Esperanto-asocioj kun sume 9215 membroj el 72 landoj (laŭ la Jarlibro de UEA 2016).

Ĝi estis establita en 1908 de svisa ĵurnalisto Hector Hodler kaj de aliaj personoj, kaj hodiaŭ ĝi havas sian ĝeneralan sidejon en Rotterdam, Nederlando. Oficejo de la organizo situas en Nov-Jorko, ĉe Unuiĝintaj Nacioj.

Gazetaraj Komunikoj de UEA

…….. el: https://uea.org/gk/1023a1

“Ni ne ĉesu labori por paco inter homoj kaj nacioj”: alvoko de UEA al la esperantistoj kaj la mondo

Reage al la militaj tondroj kaj homa sufero en la oriento de Eŭropo UEA deklaras:

En la historio de la homaro homoj strebis al la idealo de paco, sed neniam sufiĉe por certigi ĝian finan atingon. Tamen precize nun niaj modernaj komunikiloj havas la potencon unuigi la tutan mondon por individue kaj kolektive kriprotesti uzadon de perforto kontraŭ senkulpaj kunhomoj, niaj gefratoj. La memoro en kaj ekster Eŭropo pri du teruraj mondmilitoj kun milionoj da mortintoj bilde kaj vorte transdoniĝis kaj gravuriĝis en la konscio de ĉiuj nunaj generacioj.

Kian respondecon ni havas kiel esperantistoj, kiam eksplodas nova konflikto? La iniciatinto de Esperanto, D-ro L. L. Zamenhof, konsciis kaj mem spertis la kondiĉojn, kiuj kaŭzas militadon. Li kunligis siajn pacajn idealojn kun lingvo, kiu ebligas respekteman egalecon en la komunikado cele al reciproka interkompreniĝo inter la homoj. Vera bazo por tiu maturiĝo, kiu kondukus al definitiva forlaso de la deziro superregi aŭ suferigi niajn planedajn kunloĝantojn. En 1906, okaze de la 2-a Universala Kongreso de Esperanto, en Ĝenevo, li deklaris: “Nun, kiam en diversaj lokoj de la mondo la batalado inter la gentoj fariĝis tiel kruela, ni, Esperantistoj, devas labori pli energie ol iam”.

Nia tasko estas klara. Komenci en nia propra konscio elradikigi antaŭjuĝojn kaj malamon al konatoj kaj nekonatoj. Poste kunlabori kun ĉiuj bonkoraj individuoj, kiuj dediĉas sin al edukado por interhoma kompreniĝo. Ni jam akceptis tiun sindevontigon, lerninte Esperanton. Sekve ni ne laciĝu insisti, ke niaj registaroj reprezentu la pacemajn dezirojn de siaj popoloj vivi en senkonflikta harmonio laŭ modeloj de la plej altaj etikaj principoj ekzempligitaj en la Universala Deklaracio de la Homaj Rajtoj. Ni insistu, ke la membroj de Unuiĝintaj Nacioj devigu respekton al tiu Deklaracio, al la Ĉarto de UN kaj al ĝiaj fondaj principoj, kiuj naskiĝis de la deziro, ke neniam ripetiĝu la hororoj de amasmilitado.

Ni levu niajn voĉojn individue kaj kolektive kiel anoj de internacia movado, kiu ĉiutage laboras por paca interkompreniĝo. Per tiu potenco ni konsciigu niajn registarojn, ke necesas plenumi la promesojn faritajn al la mondpopolo: solvi konfliktojn antaŭ ol ili erupcias katastrofe por ĉiuj mondloĝantoj.

UEA ne prenas politikajn poziciojn, krom pledi por la justeco de egalrajtiga internacia komunikilo, kiu faciligos la atingojn de pacaj idealoj kaj amon inter la popoloj. Ni tamen nature kaj senlace esprimas nian solidarecon kun ĉiuj samideanoj, kiuj suferas pro perfortaj atencoj kontraŭ iliaj rajtoj al paca, sekura vivo. Ni jam nun atentas, kiel ni povas helpi en la nuna situacio. La konto Espero ĉe UEA ( https://uea.org/alighoj/donacoj/espero ) estis fondita okaze de alia kruela milito en Eŭropo por interalie iom helpi al familioj de esperantistaj viktimoj, kaj ni uzos tiun kaj aliajn rimedojn por montri nian solidarecon kun niaj kuraĝaj familianoj (tiu konto estas ĉiam malfermita por tiucelaj kontribuoj). La fondinto de UEA, Hector Hodler, celis krei kunlaboran reton de samideanoj tra la tuta mondo. Ni memoru la modelan laboron de nia Ĝeneva oficejo por kontaktigo de familianoj en alia kriza milito kaj montru, ke ni kapablas tuj agi por doni la praktikan helpon, kiun bezonas membroj de nia tutmonda familio.

Aliĝas al ĉi tiu deklaro la Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj (ILEI).

el: https://uea.org/gk/1023a1

Tolkien e l’Esperanto: è ancora importante oggi?

Per approfondimenti su questo tema vi rimando al filmato su youtube dove Federico Gobbo (1974), professore ordinario all’Università di Amsterdam, su cattedra speciale in Interlinguistica ed Esperanto, illustra il rapporto tra lo scrittore e l’esperanto. Per Tolkien quale essere umano più sotto vi darò un breve saggio grafologico sulla sua personalità, o meglio su un aspetto davvero caratterizzante della sua personalità.

Anche Tolkien, a modo suo, può essere considerato un ‘pioniere’, per la sua modernità e creatività…., per le sue visioni di mondi diversi, tipico dei pionieri, che possono fare cambiare il futuro….

.

L’uomo TOLKIEN

Il genere dei libri scritti da Tolkien è quello cosiddetto ‘Fantasy’, un genere che va molto di moda ancora oggi, soprattutto tra i giovani ma non solo, tra coloro che desiderano evadere da una realtà monotona ed opprimente, che desiderano vivere emozioni forti e intense (un po’ come Tolkien medesimo).
Tolkien ha inventato lingue, storie, paesi, regioni, miti, canti e strane creature, elfi, draghi, re, gnomi, anelli magici, ecc. Nel suo mondo fantastico e immaginario tutto sembra però più reale del nostro mondo reale. Unico, forse, nel suo genere.


Che persona è dunque Tolkien? Quali moti interiori hanno mosso le sue straordinarie narrazioni, da cui sono stati tratti anche dei film di successo?

L’indagine grafologica potrebbe dare qualche illuminazione in proposito, soprattutto se si mettono a confronto scritto e firma, che presentano moti interiori diversificati.
La scrittura testimonia senza dubbio la sua ricchezza immaginativa, con le forme semplici ma eleganti, abbellite e originali. Inoltre ha la caratteristica (rara) della frammentazione: cioè ci sono distacchi anche internamente alle singole lettere. Questo è indice di una analisi serrata, attentissima ad ogni più piccolo dettaglio, fino alla pignoleria: una attenzione che lo fa deviare però verso altre e nuove direzioni, per l’importanza che egli dà al singolo dettaglio, e che gli fanno perdere il filo del discorso in qualche misura. Nulla viene certamente trascurato….ma Tolkien, in realtà, è poco incline alla introspezione, alla sintesi interiore, anzi si attarda preferibilmente sui dati percepiti dai sensi, predilige l’azione e la prova di forza, il dominio della situazione (la pressione marcata nelle aste discendenti denota grande energia, forza, benessere fisico e pensiero concreto più che astratto).


La sua firma, invece, più movimentata, col suo gesto esteso nella lettera K del cognome fa da spia a moti interiori a cui aspira, fa intravvedere segnali di audacia ed animosità, che non si vedono nella sua vita quotidiana (il testo). Nella firma, che rappresenta di per sé l’IO SOCIALE, ovvero quello a cui aspiriamo, ciò che vogliamo fare vedere agli altri di noi stessi, ci sono racchiuse numerose potenzialità che egli poi trasmette tutte nella sua attività di scrittore. Il segno ardito nella lettera K, dicevo, rende il suo IO assai audace, ardito appunto, capace di affrontare – almeno attraverso la sua immaginazione – le più rischiose e originali avventure. E così è stato. La sua estrema accuratezza e il suo perfezionismo hanno dato alla sua ideazione fantastica una parvenza di realtà, molto apprezzatta dai lettori che vengono travolti dall’audacia dei personaggi creati nei quali si immedesimano (come Tolkien stesso, del resto). Qui sta il suo successo…