esperantaj pioniroj… subskribe

Wikimedia Commons (alidirite ankaŭ simple: Commons) estas unu el plej grandaj arkivoj pri plurmediaj rimedoj, kun instrua kaj dokumenta celo ilin libere konigi en la interreto.
Si vi emas – vide – alproksimiĝi al la homa varieco je pioniroj, tra iliaj subskriboj…. nun vi povas. Se vi vere estas interesataj alproksimiĝi al tiu multnombreca homanaro, certe ne plenkompleta sed nur parta, bonvolu viziti:

https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:SVG_signatures_of_esperantists

Kvankam ili estis devene, aĝe, psike, individue, historie kaj lingve tre malsamaj unu la alian, tamen ĉiujn entuziasme allogis la sama lingvo, Esperanto, kiu prave estas konsiderinda paca instrumento kaj ponto inter la popoloj”.

Ĉiukaze, sube, alklakante unuopajn nomojn, vi povas tre bone observi pligrandigite la unuopajn subskribojn. Laŭ grafologia vidpunkto, la komuna denominatoro konstatebla kaj evidenta en la plejparto da subskriboj, estas la dekstra deklivo (t.e. la literaj aksoj kliniĝas dekstren grafike). Ĉi tiu grafologia signo povas havi facetajn signifojn laŭ sia gradmezuro, sed tutcerte ĝi esprimas kapablon kaj inklinon rilati al aliaj homoj.

Temas entute pri 67 personoj !!

N. B. En la kolekto mankas Adamo Zamenhof. Klara Zamenhof estas la edzino de L. L. Zamenhof (ideinto de Esperanto) kaj patrino de Adamo, Lidia kaj Zofia Zamenhof. Ŝia fraŭlina familinomo estas, verdire, Zilbernik sed tre ofte ŝi subskribis per la familinomo de sia edzo, kiun ŝi tre multe apogis

Zamenhof kaj parto de familianoj, kaj aliaj polaj esperantistoj – subskriboj

la personeco de Joseph Rhodes (2)

la daŭrigo de la grafoanalizo

(vidu ankaŭ https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2021/04/30/la-personeco-de-joseph-rhodes-1/)

SKIZO PRI LA PERSONECO

de

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/19/Joseph_Rhodes_esperantisto.jpg/220px-Joseph_Rhodes_esperantisto.jpg
Joseph Rhodes – Brita esperantisto – 1856-1920
lia skribmaniero en 1911 – 55-jara (bildo eltirita el vikipedio)

.

………………………… GRAFOLOGIA SLIPO ……………………….

(laŭ la metodo de Girolamo Moretti)

Temas pri antaŭmezurado (laŭ dekonoj) de ĉiuj ĉeestantaj grafologiaj signoj por difini pleje verkoresponde psikajn interplektojn, kaj por alveni al priskribo kaj sintezo de efektivaj personecaj trajtoj.

La plej gravaj signoj:

Skribo angulforma 5-6

  • Ligita interlitere 9 – firmega logiko
  • markita unua-maniere 7-8 (stangoj ege premataj) – sendependeco kaj potencialaj entrudiĝemoj en alies kampon
  • tordiĝinta 8 – defensiva staro, kontrolado pri ĉio = sekve: evidenta kaj konstanta psika/nerva tensio
  • klara 8 – intelekta kaj ekkona diskriminacio-kapablo, malpli senta / precizeco de parolo
  • baza linio plutenata 8 – aga persisteco, esence fidindeculo
  • sobra 9 –  esenceco kaj lakoneco, introvertitaj inklinoj, atentemo
  • ekstrasigno pri sobreco 9 (sobreco plifortigita) – esenceco eĉ en eksteriĝo (parolado, agado, rilatoj, ne nur laborprocedo)
  • vertikala 7-8 – fiereco kaj rigoreca juĝo, iomete mildigataj pro la ĉeesto de kurbitaj stangoj 7
  • kurbitaj stangoj 7 – kapablo aŭskulti… (ĉi tiu signo, en ĉi tiu grafika situacio, oponiĝas al vere tre forta sendependo kaj emo komandi, kaj mildigas tion), do li kapablas je teneriĝo, laŭokaze
  • aŭdaca, sed nur en la streketoj de literoj ‘t’ – subjektiva aplombo aŭ maltimeco
  • saltleviĝa (eksaltaj literoj) 6 – nervozeco, neatenditaj reagaj eksaltoj sed liberigaj por si: ĉi tiaj emocioj montras pasiecon, iluminiĝojn kaj inspirojn (ĉar en la skribo oni trovas ankaŭ supermeza malegala kun metodo)
  • malegala kun metodo 6 –  intuicio, originaleco kaj kreeco
  • literoj A-O pinte malfermitaj 6 – sentema pri favoremo kun potencialaj simpatioj/malsimpatioj (partikularisma, sed kun memkontraŭstaro pri tia interna sia sento pro la ĉeesto, en la skribo, de forta signo tordiginta)

Larĝecoj:

  • de literoj 5  (sufiĉa komprenokapablo)
  • interliteraj 5 (ekvilibra juĝopovo)
  • intervortaj 3 (fakte: strikta intervorte – tro rapida kaj senembarasa rezonado, sed fakte, en la kunteksto, la tro flua pripenso estas ekvilibrigata per la inklino al kontrolo kaj helpata per nombraj intuicioj)

……………………………………………………………………………………………..

A N A L I Z O

J. Rhodes estas persono rimarkinde originala, kaj rilate al la devenkulturo (anglosaksa, el kiu li formoviĝas), kaj pro sia kreeco, sed ankaŭ pro sia kapablo elserĉi personigitajn solvojn, malkonformistajn (signoj tordiĝinta kaj malegala kun metodo).

Temperamento

Pro lia nervozeca strukturo, per kiu li subite eniras alarmstaton, ĉian etan instigon li perceptas kiel maltrankviligaĵo.

Lia temperamento (per tio mi aludas la tuton je tiuj personectrajtoj kiuj koncernas fiziologion kaj somaton) estas peljparte atakema: fakte, li nervoze kaj neatendite reagas al provokoj, kritikoj, juĝoj direktitaj al li, sed ne nur al li, esprimante enan inklinon al spirita kaj fizika malkvieteco.

Sincera kaj lojala, pro tia senarteco li povus fariĝi eĉ maldelikata por esprimi sian pensaĵon, sed mi devas rimarkigi ke li kapablas agnoski kaj senprokraste ripari siajn eventualajn maljustaĵojn (tordiĝinta/saltleviĝa/markita unua-maniere, sed kun kurbitaj stangoj supermezaj kaj literoj A-O pinte malfermitaj, kiuj tre moderas la instinktan agresemon).

Konklude, lia nervoza eksalto estas tute momenta, ĝi utilas al tuja tensia malŝarĝo, li ne estas venĝema kaj rankorema. Lia tute individua specialaĵo estas ĝuste fulmrapide percepti, psike kaj intelekte, sed sukcesi samtempe bridi sin kaj limigi neajn efikojn, almenaŭ parte, danke al daŭra singardemo kaj aspiro al objektiveco.

Inteligento

En lernado li estas plejparte intuicia, klarpercepta dum la rapida datenprocezado, senpaŭza dum la dedukta kaj logikeca pensado, instinkte malŝatema pri proksimumeco, t,e. li spontanece profundopinias (skribo et-tendenca, malegala kun metodo, klara, ligita interlitere).

Li kaptas aŭ serĉas la esencon, estas rigora sen pedantiĝo (mallarĝa intervorte, rapida kaj flua), li ne estas enuiga formale, sed vigla kaj sprita, t.e. verva (saltleviĝaj literoj, malegala kun metodo, angulforma 5-6 ). Tamen, lia rezonad-maniero sekvas torditan kaj komplikan procedon. Fakte, li emas al konkreteco kaj pragmatismo, kaj alproksimiĝas nenociisme kaj neasimile al faktoj, ideoj, konoj, realo (aktuala sed ankaŭ historia), sed prefere per liberala animo kaj sendependeca spirito, tre atenta kaj observema rilate al nekongruecoj (skribo tordiĝinta kun vertikala, sobra, markita unua-maniere)

Li sukcese sin administras kaj aŭtonomece kapablas mastrumi problemojn kaj demandojn.

Ĉar li emas ĉion kontroli, li plejparte fidas sin kaj sian pensoprocedon ol tiu de aliaj homoj, kaj senĉese submetas al kontrolo la fidindecon de alies diritaĵoj. Li multe observas la kondutojn de aliaj personoj, ĉefe kiam ili lin interesas, kaj rapide malkovras eventualajn iliajn kontraŭdirojn, kaj eligas sian ĉagreniĝon, kelkfoje vorte, kelkfoje per nervoza konduto, nevorta sed same efika.  Lia emo kontroli la realon kaj lia elserĉo de objektiveco kuntrenas lin ankaŭ interne, per ne-evitebla sin observado kaj introspektado (eteca skribo, malegala kun metodo).

Por senti sin vere trankvila, ĉio devus esti bone lokata, bone kluĉiĝinta, kiel se realo estus nur difinita kaj klara interligiĝinta mekanismo, maŝino. Tia lia aliro estas iomete ‘mekanista vidpunkto’ pri la vivo, la realo kaj la vivuloj…

Ne facile estas trakti kun li, memkompreneble (tordiĝinta kun saltleviĝaj literoj). Lia psiko-fizika tensio povus influi malpozitive sur lia farto (hipertensio kaj kormalsano).

Konsidere al tio

Por simpligi la koncepton pri lia nefacila karaktero, mi komparas lin kun la personeco de L. L. Zamenhof. Iliaj personecoj estas preskaŭ antipodaj. Zamenhof estis komprenema, delikata kaj ĝentila, kaj tamen konfidis sian fidon al Rhodes (tre energia kaj maldelikatokapabla) por plenumi tre gravajn kaj prestiĝajn taskojn, ĉar Zamenhof estimis lian viglecon, la fortan volon, la esencan intelektan honestecon, lian kostantecon kaj talenton sin organizi, lian senton ĉiam preta kuntreniĝi kun eblaj renversemaj reagoj: ĉiujn kvalitojn kiuj estis nepraj por starigi Lingvan Komitaton ĉe la komenco. Rhodes, fakte kaj konklude, estis esence pasia kaj vigla en siaj ideoj, sed sufiĉe rigora dum la trairo de premisoj al konkludoj. Du estas la similaĵoj de Zamenhof kaj Rhodes: eksaltoj kaj liberaleco….

Komunikokapablo

Lia komunika modalo estas priskribenda kiel esence sobra sed decida, sinteza, preciza kaj sen ambiguecoj. Lia klareco kaj esprimefikeco permesis al li atingi personajn sukcesojn. Malgraŭ li estis interne impeta kaj facile reaga al instigoj, ĝuste pro lia sincereco kaj senartifikeco li transdonas aŭtoritatecon kaj fidindecon. Li havas precizecon de parolo.

Dispozicioj

Jam multajn liajn dispoziciojn ni renkontetis dum la antaŭaj de mi priskribitaj anguloj. Nu, por pli bone precizigi mi detaligas ĉion.

Pro la fakto, ke li emas – instinkte kaj spirite – asocii ideojn aŭ situaciojn kontraŭajn, evidentigante ties absurdaĵojn kaj malharmoniecojn (amema vidpunkto) kaj posedante li kongruan konstantecon kaj voloforton (intelektaj vidpunktoj), ne nur rimarkindajn viglecon kaj eltenon de laciĝo (somata vidpunkto), li estas vere taŭga por ĉiuj laboroj kaj studoj kiuj postulas enketon/esploron, observadon, kontroladon, eĉ laborojn kiuj postulas ion je matematika kaj mekanista (1+1=2), ian rigoron dum serĉado de la vero.

Laŭ mia projekcio, li estus povinta fariĝi tre bona superrigardanto, kalkulrevizoro (kiel estro, ne kiel plenuminto), diligenta inkvizitoro, atenta skrutinianto, esploristo kaj eĉ intuicia policano.

Lia agado, je ĉia tipo aŭ formo, celas prefere al faktoj ol al vortoj, ĉar li plejparte serĉas konkretaĵojn, palpeblajn faktojn, certe evidentajn, nepridubeblajn, nekontraŭatakeblajn.

Li estis profesie ĵurnalisto: kvazaŭ certe tia lia laboro estis karakterizita per la supraj metodo kaj procedoj. Li tutcerte estis kvalita ĵurnalisto. Ni ne havas informojn pri lia privata vivo: sed ankaŭ ĉi tio spegulas lian inklinon al sekretecon, sobrecon kaj esencecon.

f i n o

la personeco de Joseph Rhodes (1)

brita esperantisto
(1856-1920)

GRAFOLOGIA ANALIZO

Unuaj impresoj post atenta grafika observado de lia skribmaniero. Lia skribaĵo estas fundpaĝe.

Joseph RHODES tutcerte estis valora homo, laŭ ĉiaj vidpunktoj (homa, etika, morala, socia kaj psikologia) pro la fakto, ke li ŝajnas esti instigita de justecaj valoroj kaj principoj tre altaj en siaj agoj kaj perspektivoj. (tordiĝinta 7-8 dekonoj , supermeza grado).

Li ŝajnas esti persono ĉiam konscia pri si mem kaj pri la aliaj homoj, ĉar li emas kontroli, konstati la verecon, certiĝi… Ĝuste pro tio, mi konkludas, ke li estas konsiderenda ĉiam responsa de propraj agoj. Alivorte, li ĉiam konscie kapablas bone antaŭvidi konsekvencojn de siaj kaj alies elektoj, de siaj vortoj, de siaj paroladoj. Ĝuste pro lia komplika “mekanisma psikologio” kaj observemo pri kontrastoj.

Lia personeco estas forta. Li kapablas entrepreni vastajn projektojn, ne nur pro sia tute aŭtonoma decidemo kaj decideco, sed ankaŭ pro sia rimarkinda vigleco kaj siaj abundaj eluzendaj energioj. (signoj: markita unuamaniere t.e. la videbla premforto en la stangoj, la supermezura tordiĝinta kun la rekta baza linio plutenata, kaj la ardita strekado en literoj ‘t’ kiuj elmontras kaj implicas propran memfidon)

Lia skribmaniero (kaj sekve lia personeco) aspektas tre moderna, kompare lian epokon. Lia skribado estas tre personigita, ne laŭmodela. (la signo tordiĝinta, t.e. literaksoj kiuj subite kaj bruske fleksiĝas unu la alian, ne estas instruita en lernejoj, kaj elmontras lian psikan sendependon)

Mi povus halti ĉi tie, lia esenca psika portreto jam vidiĝas, sed la supra estas nur produkto de sinteza unuarigardo, ĝenerala impreso, per kiu oni reliefigas nur la plej karakterizantajn grafologiajn signojn, ĉeestantajn. Do, en alia artikolo, mi ampleksigos mian grafologian analizadon.

—— 

Biografiaj notoj

Finfine, informoj pri li kaj lia vivo estas malmultaj. Pri li oni scias, ke li estis profesie ĵurnalisto kaj ke redakto de vortaroj estis lia pasio, tiel ke oni nomis lin “vortaristo”. Fakte lia plej konata verkaro estas:

  • 1903: Traduko de la ,Ekzercaro‘ – First Lessons in Esperanto
  • 1905: Vortaro de Esperantaj Rimoj, represo 1984 ĉe eldonejo Artur E. Iltis, Saarbrücken
  • 1908: English-Esperanto Dictionary, Londono 1908, 547 p.

Lia samtempulo Carlo Bourlet (matematikisto kaj esperantisto) tiamaniere taksis ĉi-lastan en recenzo: “.. nuntempe la vortaro naci-esperanta la plej grava, la plej plena, kaj ankaŭ, .., unu el la plej bone kaj zorge verkitaj.” (La Revuo, 3a jaro 1909, n-ro 6 (30), p. 286-287).

Joseph Rhodes estis nomumita de Zamenhof membro de la unua (ĝis 1906 ankoraŭ provizora) Lingva Komitato (LK). En 1911, dum la Antverpena Universala Kongreso (UK), li estis raportisto de la kunveno de protestantaj Esperantistoj kiuj decidis la kreon de KELI (Kristana Esperantista Ligo Internacia)

—–

bildofonto: https://eo.wikipedia.org/wiki/Joseph_Rhodes#/media/Dosiero:1911_OvS_11_Jozefo_Rhodes.jpeg

( daŭrigote )

Memortago – 27an de januaro

Auschwitz I entrance snow.jpg

La unua bildo estas enirejo de la koncentrejo de Auschwitz (Aŭŝvico) kun la pordega superskribaĵo: Arbeit macht frei (la traduko: Laboro liberigas)

La dua bildo estas koncentrejo de Auschwitz en 1945, kun la eksteraj trakoj…oni scias por kiu kialo

La tria montras la saman diritan surskribaĵon ĉe la Gestapo-malliberejo de la Koncentrejo Theresienstadt.

Sube: la fervojo al ekstermejo Treblinka – En ekstermejo Treblinka familianoj de Ludoviko Zamenhof estis murditaj – Pluajn informojn pri ili mi evidentigas tuj sekve de ĉi tiu artikolo: Lidja kaj Sofja mortis en Treblinka kaj Adamo Zamenhof dum unu momento post elhejma kaptigo.

Treblinka, estas la nomo de du naziaj ejoj, koncentrejo kaj ekstermejo, la dua plej grava post la koncentrejo Auschwitz (Aŭŝvico) en okupata Eŭropo.
Treblinka 1 estis konstruita en 1941 kiel laborejo por krimakuzitoj; ĝi situis je cento da kilometroj nordoriente de Varsovio, proksime de la urbo Małkinia, en okupata Pollando. Iom malpli ol jaro post la malfermo de tiu ejo, kiu ja estis poste konata sub la nomo de Treblinka 1, dua ejo estis konstruita kiu rapide iĝis grava ilo en la plano pri ekstermado de judoj elpensita de la tria imperio. Treblinka 2, konstruita de germanaj entrepenoj dungintaj judajn kaj polajn malliberulojn, iĝis ekstermejo por la judoj el centra Eŭropo.

.

Risultati immagini per bandiera esperanto

Pri Lidja Zamenhof mi jam verkis:
https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2019/02/01/memore-de-lidja-zamenhof/
https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2020/01/20/denove-pri-lidja-zamenhof/
Pri Sofja Zamenhof bonvolu rigardi:
https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2020/09/19/sofja-zofia-zamenhof/

Scienca metodo kaj Grafologio

Skribado estas dinamika momento esprimanta la personecon de skribanto, kaj stampas surpaperen karakterizaĵojn kiuj estas observeblaj.

Per skriboanalizado oni povas kapti, kiel asertas fama grafologo Firmino Giacometti “aktualajn interagojn kaj de potencialaj kunnaskitaj kapabloj, emociaj impulsoj, genetikaj ecoj, kaj (interagojn) de nenombreblaj vivmedioj, antaŭnaskiĝaj kaj postaj, sociaj kaj kulturaj“… kiuj intermetiĝas.

Finfine, grafologoj alvenas al ĝenerala koncepto, ke en grafismoj troviĝas ne nur neprajn kunnaskitajn elementojn, sed ankaŭ spurojn de konfliktoj kaŭzitaj de malagordoj aŭ kontrastoj interagantaj inter kio estas kunnaskita kaj kio estas (viv)media.

————————————————————————————-

Vi jam rimarkis, ke en ĉi tiu mia blogejo implicite kaj alterne la du temoj ‘esperanto’ kaj ‘grafologio’  senĉese interkruciĝas. Klarigo: la du temoj estas miaj plej ŝatataj pasioj sed ili ne rilatas unu la alian. Ili estas tute apartaj kaj sendependaj. Nu, mi klopodis kun eta sukceso antaŭenirigi ambaŭ. Pro tio mi priparolas pri esperantaj pionirojkaj lingvo esperanto kaj samtempe analizas ilian skribon skribante nur en esperanto. Ne, mi ne estas freneza. Nu, mi nun deziras priparoli la sciencan grafologian metodon de Itala Grafologio, tiu de Girolamo Moretti. Mi esperas, ke al iu ĝi interesos.

————————————————————————————-

Grafologio estas Scienco.

Grafologio, laŭ ĝenerala vidpunkto, estas konsiderenda eksperimenta scienco, diverse la grafologia analizo per kiu ĝi aktivas estas fakte psikodiagnoza testado.

skribmaniero de Lou von Salomé, germana verkistino kaj psikanalizistino, devena el Rusujo, kiu inspiris Nietzsche. – Kiom akrapinta estas ĉi tiu skribmaniero! Ŝia skribo esprimas grandan energion kaj viglecon. La skribantino estas tutcerte malcedema persono kun rezoluta karaktero.

bildofonto: https://it.wikipedia.org/wiki/Grafologia#/media/File:Eh-dm-27.JPG

Kiel ĉiuj sciencaj metodoj:

  • grafologia procedo estas konata (publika). Oni scias pri kio oni devas fari, kaj kiamaniere. Alia fakulo estas en kondiĉo sekvi la enketajn fazojn kaj ilin ripeti, ĉu oportunajn
  • grafologiaj  difinoj kaj eksplikoj estas klaraj kaj precizaj (grafologiaj signoj)
  • la datumkolekto estas objektiva: estas nenia ajn antaŭjuĝo por akiri validajn informojn rilate al ekzamenendaj fenomenoj. Fakte, grafologiaj signoj estas mezureblaj kaj kontroleblaj (ilia mezurvaloro estas specifa por ĉiu signo, kaj laŭ dekonoj)
  • la alpaŝo, kvankam ĝi estas direktita al apartaĵo (t.e. al individua skribaĵo), estas tutcerte sistema kaj suma. La celo estas rekonstrui pervorte plejeble realisme tion, kio esprimiĝas grafike, por alveni al personeca esenco, al ties kerno
  • la laboraj celoj estas ekspliko, konpreno kaj prognozo, tiel ke grafoanalizisto povu elmontri la kondiĉojn, kiuj produktis iujn rezultojn.  Se li tion povas, li kapablos  ankaŭ antaŭvidi eblajn similajn rezultojn, kiam tiuj kondiĉoj denove ripetiĝos. Kompreneble, ĉar la objekto de studado estas homo, kaj ĉar neniu homo estas identa al alia, la afero estas tre delikata. Pri la homa sintenado, ankaŭ la ebleco kontroli estas tre pli multe delikata kaj singardecema! Je la fino, estos ĝuste la analizito kiu povas sin rekoni en la analizo.

Kiam mi parolas pri la homa sintenado, kaj kiam mi parolas pri prognozo, kondiĉoj rezultoj, mi rilatas ne apartajn faktojn aŭ agojn, specifajn, sed mi evidentigas psikajn rezultojn kaj kondiĉojn, kiujn la skribanto kapablus plenumi… La volo plenumi estas tute persona, kaj ofte dependas de determinantaj kaŭzoj….

supre, bona resumo de la itala metodo de Girolamo Moretti

Charles Chomette

Charles Chomette – esperantisto de la unuaj tempoj – el gastalbumo de familio Minnaja (kiun mi tre dankas)

Biografiaj notoj (el e-vikipedio):

naskiĝdato: nekonata
mortodado: 13-04-1969
devenlando: Francujo
profesio: nekonata
ŝtataneco: Usono
edzino: Sian Germaine van der Veken, belga esperantistino konata dum la 20-a Universala Kongreso de Esperanto en Antverpen
du filinoj: iliaj nomoj estas Lilio kaj Dianto (denaskaj esperanto-parolantoj)

Chomette Charles transloĝigis al Usono en 1919; tie li estis aktiva esperantisto. Sed, verdire, oni malmulton scias pri li. Mi ne trovis foton pri li! Tutcerte, li tradukis la tekston por la esperantlingva filmo Incubus (1965-1966) en kiu rolis la fama aktoro  William Shatner, kiu famiĝos ĉefe danke al sciencfikcia filmaro Star Trek. En tiu filmo William Shatner kaj la aktoroj parolas nur en esperanto.

Fundpaĝe vi trovos la videon, kiu troviĝas ĉe jutubo, de la dirita filmo “Incubus”

.

___________________GRAFOLOGIA SLIPO ___________________

Signo-gradoj, laŭ dekonoj:

Estantaj esencaj signoj:

Larĝecoj: inter la vortoj 9, interlitere 4 kaj unuoplitere 4-5  –  linio plutenata 8  –  klara 7-8  –  Malegala kun metodo 7 – anguloj je tipo A (ofendiĝemo) 7  –  Anguloj je tipo B (persistemo)  6 –  Anguloj je tipo C  6  (takta kondutkapablo)  – ligita/malligita 5  –  facilmova (literoj saltetantaj supren/malsupren de la baza linio)  7  –  Sinua 6 kun tordiĝinta 1-2  –   eta skribo 5 kun detalemeco 5 

Modifaj signoj:

sobra 9  – kurbiĝintaj stangoj 6  –  subtila premo 5-6  –  akurateco: iomete super la meza (6), iomete pesata –  punktetoj dekstren delokitaj  –  streketo de litero ‘t’ plejparte mallonga, escepte de la subskribo  –  literoj A-O pinte malfermitaj

Hazardaj signoj:

ekstrasigno pri subjetiveco, sed nur en lia subskribo (kie li estas iomete pli spontana)

____________________

PSIKA PORTRETO

laŭ lia skribmaniero:

Personecaj trajtoj – kondutmaniero – dispozicioj

GRAFOANALIZO

Charles Chomette estas unu el tiuj personoj, kiuj havas grandan erudicion, kaj estas dotitaj per talentoj sed ne ŝatas sin montri aŭ aperi aŭ agresive sin imponi.  Li povas aspekti al plejmulto tre modesta, aŭ eĉ sensignifa, sed tio ne respondas al vero.  (sobra. subtila, eta)

Fakte, li ne havas apartajn ambiciojn, tute ne estas karieristo, sed estas sincere tre atenta al mondo kaj al vivo, kaj al socio, kiojn li interne kaj silente kritikemas kaj prijuĝemas. Estante li, per sia inklino, unuopulo tute ne supraĵa, tute ne indiferenta, kaj tre bona observanto kun eksterodinara memorkapablo, li aspektas ofte malaplomba, eĉ kelkfoje timida. Lia pasio estas atingi la kernon de demando, malgraŭ siaj kompreneblaj tute homaj limoj. Pro tio, li neniam estas kontenta pri io ajn.  Nur personoj same profundpensaj kaj same kulturitaj kapablas taksi lin ĝuste, kun estimo kaj per korekta interpretado de liaj aspiroj kaj sendubaj streboj. (baza linio plutenata, detalema, ekscesa intervorta larĝeco, literaksoj dekstren kliniĝantaj, neniu hazarda ekstrasigno, klara)

Li emas studi kaj koni, disvolvi temojn. Ĉiukaze, lia sensiveco dependanta de atento kunligita al emociemo,  lia interna sekva nervozismo, estas tre bone memkontrolataj, tiom ke li povus aspekti eĉ pli severa, pli forestanta, malpli agorda ol li efektive estas rilate al mondo kaj al sociaj rilatoj. (eta, malegala kun metodo 7, subtila, klara, anguloj je tipo B, literoj saltetantaj supre/malsupren: ĉi lastaj estas klara simptomo de abruptaj incitiĝoj… sed ankaŭ skizitaj kaj modleblaj literoj A-O pinte malfermitaj kun literaksoj decide kliniĝintaj dekstren= indico je sociaj interesoj)

Li persiste protektas sian diskretecon, sed li kapablas senti kaj alceli esperojn, celojn kaj revi. Vivas en li nombraj duboj, suspektoj, timoj, malkvietecoj aŭ agitiĝoj, sed li ne emas elmontri ilin. (eta, sobra altgradaj)

Ĉar li alkutimiĝas elspezi nur en si mem ĉiujn impresojn de li ricevitaj (liaj plej grandaj kaj intensaj personectrajtoj estas ĝuste rezerviĝemo kaj sobreco kaj aldone ekscesa pripensado), li facile povus esti trafita de fizikaj ĝenoj, super ĉio en la hepataj funkcioj.  (sobra, neniu ekstrasigno, malekvilibra larĝeco inter la vortoj = 9 dekonojn…rilate al la aliaj larĝecoj )

Tre probable, dum sia vivo li spertis kaj suferis pro envioj, rivalecoj, kaj  malicemoj de aliaj unuopuloj adresitaj al li (ĉu  kolegoj, kunlaborantoj aŭ rivaloj?). Tiaj kialoj povus klarigi al ni lian atentemon por ne erari, lia konscieco kaj akurateco, malfidemon kaj inklinon retiriĝi kaj eviti ekkonkurojn kontraŭ aliaj homoj….  Prefere, li izoliĝas.  (subtila kun anguloj je tipo A super la meza grado, klara kaj eta, akurata 6, kun sinua 6 kaj 1-2 dekonojn da signo tordiĝinta)

Pri li oni scias malmulton, nek lian naskiĝdaton, nek lian profesion. El lia skribaĵo oni ekscias, ke li loĝis en Los Angeles, Kalifornio, sed oni tute ne povas dedukti lian aĝon dum jaro 1951-a

Por sintezi:

Lia pensado estas tre profunda. Lia lernado estas facila pro interesiĝemo, memoro kaj asimiliĝemo de ideoj, nocioj, kaj argumentadoj. Lia atentokapablo estas vere eksterordinara, kaj direkte al materia mondo kaj al tiu spirita. Li estas gvidata en siaj kondutoj per tre granda prudento.

Pro la fakto, ke li observadas ne nur la esencon, sed ankaŭ akcesorajn (hazardajn) specialaĵojn, kaj konsidere lian mensan klarecon (per kiu li konceptas kaj komunikas tre klare) li estus bona instruisto. Li estus pli sukcesa en elementa instruado: fakte li emas pacience espliki ĝis satiĝo de la aŭskultanto, kaj lia emo ekspliki ankaŭ neglekteblajn detalojn povus riĉigi kaj interesigi virgajn mensojn.

——-

Sube vi trovos la menciitan videon de INCUBUS – “Filmita en la jaro 1965 en Usono kaj “elfosita” pli ol 30 jarojn poste, estas verŝajne la unua horora filmo plene en Esperanto. Ĉar origine ĝi ne estis farita por esperantistoj, anglalingvaj aŭ franclingvaj (onidire ankaŭ itallingvaj) subtekstoj akompanas la dialogojn. Pro la fuŝa elparolo de la ne-Esperantistaj aktoroj, la subtekstoj estas utilaj por kompreni la dialogon de la filmo.” … (el: https://eo.wikipedia.org/wiki/Incubus)

Reĝisoro: Leslie A. STEVENS Ĉefa rolanto: William Shatner

grafoanaliza indekso (memorilo)

skribmaniero de Girolamo Moretti (skolfondinto de la itala grafologia metodo de mi utiligita)

– – – – – – – –

Jen nomoj kaj ligiloj pri la pioniroj jam grafoanalizitaj, por tuja kaj pli simpla elserĉo.
Ne facilas eltrovi manskribojn de esperantaj pioniroj (tutcerte avangarduloj sed homoj kiuj vivis antaŭ certa tempo ), kaj kiam tio eblas oni povas esplori per ilia skribmaniero kelkajn signifajn psikajn trajtojn, kelkfoje neatenditajn, kiuj pli bone povas klarigi al ni (posteuloj kaj nunaj ordinaraj homoj) la motivaĵojn de iliaj eksterordinaraj agoj, kiuj permesis al la internacia lingvo pluvivi.
1. Ludwik Lejzer Zamenhof    –   https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/03/20/ludwik-lejzer-zamenhof/
2. Clarence Bicknell    –    https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/03/26/clarence-bicknell/
3. Louis de Beaufront    –    https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/04/02/louis-de-beaufront/
4. Giorgio Canuto    –    https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/04/09/grafoanalizo-pri-giorgio-canuto/
5. Eŭgeno Lanti    –    https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/04/18/eugeno-lanti/
6. Edmond Privat    –   https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/04/20/edmond-privat/
7. Modesto Eugenio Carolfi    –    https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/04/23/modesto-eugenio-carolfi/
8. Stellan Engholm (unua parto):    https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/04/26/stellan-engholm-unua-parto/
9. Stellan Engholm (dua parto):    https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/04/27/la-personeco-de-stellan-engholm/
10. Carlo Cordero di Montezemolo    –    https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/05/02/carlo-cordero-di-montezemolo/
11. Julia C. Isbrücker    –    https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/05/03/julia-c-isbrucker/
12. Bruno Migliorini    –    https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/05/09/analizeto-bruno-migliorini/
13. Giacomo Bianchini   –   https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/05/16/giacomo-bianchini-la-senlaca-piocfrapisto/
14. Abram (Abraham Antoni)  Kofman   –   https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/05/26/abram-kofman/
15. Kazimierz Bein – t.e. Kabe   –   https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/06/05/kabe-estas-kazimierz-bein/
16. Julio Baghy   –   https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/07/04/julio-baghy/
17. Émile Grosjean-Maupin   –   https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/08/26/emile-grosjean-maupin/
18. Daniele Marignoni  – unua parto  –    https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/10/23/la-personeco-de-d-marignoni-1-a-parto/
19. Daniele Marignoni  – dua parto  –     https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2018/11/13/la-personeco-de-d-marignoni-2-a-parto/
20. Louis Bastien  –  https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2019/01/05/louis-bastien/ (memore de)
21. Lidja Zamenhof  –  https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2019/02/01/memore-de-lidja-zamenhof/
22. Maurice Rollet de L’Isle  –  https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2019/07/10/la-personeco-d-rollet-de-lisle/
23. Nikolaj Evstifejev  –  unua parto  –  https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2019/11/25/1-a-parto-grafoanalizo-pri-nikolaj-evstifejev/
24. Nikolaj Evstifejev  –  dua parto  –  https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2019/12/10/2-a-parto-grafoanalizo-pri-nikolaj-evstifejev/
25. René de Saussure  –  https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2020/07/07/grafoanalizo-pri-rene-de-saussure/
26. Ferdinand de Saussure  –  https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2020/07/11/grafoanalizo-pri-ferdinand-de-saussure/
27. Sofja (Zofia) Zamenhof  –  https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2020/09/19/sofja-zofia-zamenhof/
28. Charles Chomette – https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2020/12/23/charles-chomette/
29. Joseph Rhodes (1) – unua parto – https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2021/04/30/la-personeco-de-joseph-rhodes-1/
30. Joseph Rhodes (2) – dua parto – https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2021/06/19/la-personeco-de-joseph-rhodes-2/
31. SUBSKRIBOJ de 67 esperantaj Pioniroj – https://pionirojdeesperanto.wordpress.com/2021/08/22/esperantaj-pioniroj-subskribe/


aliaj………            e n    s t a t o     d e     p r i l a b o r o

Sofja (Zofia) Zamenhof

Sofja Zamenhof – 1906 proksimume

La tutmonda Esperanto-Muzeo – gastigita ĉe la Nacia Biblioteko en Vieno – estas tre interesa kaj grandvalora fonto je informoj pri la historio de Esperanto. Bonvolu viziti ĝin diĝite por konstati: https://www.onb.ac.at/eo/bibliothek/sammlungen/kolekto-por-planlingvoj/digitaj-dokumentoj/periodajoj

Ĝuste tie, laste kaj ĝoje, mi eltrovis manskribaĵojn de Zofia (esp. Sofja) Zamenhof, la plej aĝa filino de Ludoviko Lazaro Zamenhof, la ideinto de la internacia lingvo.

Biografiaj notoj

Sofja naskiĝis la 13an de decembro 1889 en la hejmo de la geavoj Zilbernik, en Kaunas, en Pazu Gatvè, kiam la patro Ludoviko loĝis en Ḧerson por trovi laboron kaj gajni plimulte por subteni sian kreskiĝantan familion. En 1888 jam naskiĝis Adamo kaj poste, en 1904, naskiĝos Lidja, la plej juna (pri kiu mi jam iomete paroletis).

En 1890 la tuta familio reunuiĝis kaj returnis al Varsovio. Ili ekloĝis en la Novolipki strato 21.
Okazis aliaj malproksimiĝoj en la Zamenhofa familio, pro financaj kialoj.
En 1893 la monsituacio tiel malboniĝis ke ili devis transloĝiĝi al la rusa urbo Grodno. Ludoviko forlasis Varsovion en oktobro. Klara kaj la du infanoj, Adamo 5-jara kaj Sofja 4-jara, sekvis lin en novembro.
La monsituacio pliboniĝis nur en 1896 tiel ke Ludoviko decidis iri al Vieno por perfektiĝo en la okulmedicino. De aŭgusto ĝis decembro Klara Zilbernik kaj la du infanoj restis en Grodno.
Kiam Ludoviko en decembro revenis el Vieno, li decidis forlasi la urbon Grodno por denove praktiki en Varsovio. Ili ekloĝis en la Dzika strato 9 (1898).

En 1907 Sofja vojaĝis al Lausanne (Svisujo) kaj komencis studi medicinon en la Universitato. Internaj kaj infanaj malsanoj. Lidja, la plej juna, estis tiam vere etulino, kaj verŝajne spertis solfilinan vivon. Sofja iĝis D-rino en 1913 kaj returnis al Varsovio. Ŝi laboris unue ĉe Hospitalo en Lebedyn kaj poste en Varsovio. La svisa diplomo ne donis la rajton deĵori en Rusujo, kaj  en 1914 ŝi vojaĝis al S. Peterburgo por fari registaran ekzamenon. Pro la militeksplodo ŝi ne povis returni al Varsovio kaj de 1914  ĝis 1918 ŝi devis deĵori en Ḧarkov kiel kuracistino. Ŝi povis rekte korespondi kun la gepatroj en la unua jaro de la milito. Sed en 1915 Germanoj okupis urbon Varsovio kaj de tiam rekta korespondado ne estis ebla.

En 1918 Sofja revenis el Rusujo (intertempe ŝia patro mortis, la 17 Apr. 1917), kaj ekloĝis ĉe la patrino en la Krolewska strato 41, kie la patrino loĝis de 1915. La frato Adamo, en 1919, estis mobilizata kiel kuracisto pro la eksplodo de la pola-rusa milito. Ankaŭ Sofja, la sekvan jaron 1920 estis mobilizata kiel kuracistino. Ili revenis hejmen nur en 1922.

En 1924, kiam la patrino Klara revenis de la Universala Kongreso en Vieno kaj malsaniĝis, Sofja flegis ŝin. En 1939 Germanoj atakis Polujon kaj dum la bombardado en Varsovio, la domo de familio Zamenhof estis detruata kaj ĉio perdiĝis.

En 1940, la 29an de Januaro, Germanoj arestis Sofja kune kun la aliaj Zamenhofanoj. Ili devis resti en la Rawiak malliberejo ĝis la 5a de Marto. La nazioj mortpafis Adamon tuj la 29an de Januaro en la mortpafejo Palmiry ekster Varsovio. En 1942 Sofja kaj la aliaj familianoj estis denove arestataj kaj sendataj al la gasmortigejo Treblinka. Sofja estis murdata en la monato aŭgusto. Lidja estis murdata en la monato oktobro. La edzino de Adamo (Vanda), kaj ties filo (Ludokiko, kiu nomiĝas kiel la avo) estis savataj.

Sofja tre multe helpis la Esperantistan movadon. Ŝi vizitis diversajn Universalajn Kongresojn (UK).

Kelkaj el supraj biografiaj notoj troviĝas rekte maneskribitaj de Sofja mem ĉi tie:  https://digital.onb.ac.at/RepViewer/viewer.faces?doc=DTL_7491298&order=1&view=SINGLE  Temas pri la letero de ŝi adresata en 1931 al iu S-ro Hugo Steiner, vienano, kiu estis ĝis 1938 direktoro de Internacia Esperanto-Ligo, unu el plej grandaj esperanto-organizoj tiuepoke.

La plejparton da informoj mi ĉerpis el verko: LA VIVO DE D.RO L.L. ZAMENHOF EN BILDOJ, de Henk Thien.

RAPIDA KOMPARO INTER SKRIBMANIEROJ

DE SOFJA ZAMENHOF

KAJ LUDOVIKO LAZARO ZAMENHOF

Sofja Zamenhof

Supre,  el letero datita 11 novembro 1931 sendita de Sofja Zamenhof al S-ro Hugo Steiner – Sofja estas 42-jara

Bildofonto: https://digital.onb.ac.at/RepViewer/viewer.faces?doc=DTL_7491298&order=1&view=SINGLE (grandigo)

Subskribo de Sofja Zamenhof:

Supre, eltirita el letero datita 26 februaro 1916 de Sofia al Margrethe Noll. Sofja estas 27-jara

Bildofonto: https://digital.onb.ac.at/rep/osd/?101F6336

.

Ludoviko Lazaro Zamenhof

Supre, el letero del 1908 sendita de L.L. Zamenhof al John Merchant. Zamenhofa estas 49-jara

Bildofonto: https://digital.onb.ac.at/RepViewer/viewer.faces?doc=DTL_6786221&order=1&view=SINGLE (grandigo)

Subskribo de L.L. Zamenhof, sube:

Supre, L.L. Zamenhof estas 48jara

Mi rimarkigas al vi nombrajn similecojn, kiuj estas ne nur vidaj sed ankaŭ grafologiaj, inter la du personecoj. Komunaj grafologiaj signoj: rapida skribo, literoj saltetantajsupren kaj malsupren rilate al la baza linio, mallarĝaj unuopaj literoj sed larĝecoj tre larĝaj interlitere kaj intervorte, malegala kun metodo (= literoj ne estas distribuataj aŭ grandaj sammaniere, ili ne estas samegalaj, sed la tuto aperas bone organizita kaj kohera kuntekste), aksoj de literoj estas dekstren kliniĝantaj, literoj A-O surpinte malfermitaj, la surpapera manpremado estas vigla kaj varia: prefere ĝi estas leĝera sed aperas tie-ĉi kaj tie abruptaj dikecoj, simptomo de abruptaj emociaj ŝanĝoj kaj animstatoj tuje superitaj.

Diverse, la ligiteco inter la literoj (signo ‘ligita interlitere’) estas malsamaj en la du skribmanieroj:

  • S o f j a reakiras la spiron pli ofte, multaj interliteraj kunligoj estas interrompitaj…
  • L u d o v i k o estas spirmanka, intelekte li urĝemas konkludi, kunligoj interliteraj estas plejparte seninterrompaj.

Grafike, spiro aŭ ne-spiro videblas ĝuste en la ligado inter litero kun la sekva. Sed bone atentu, oni ne devas konsideri nek kalkuli literojn ‘i’ kiuj sianature devigas interrompi la fluon, aŭ kiam estas akcentosignoj, ks.
Ligita interlitere elmontras seninterrompan pensadon, bonan asociigon de ideoj, logikajn La logikkapablo de Ludoviko L. Zamenhof estas pli fera, pli firma, kelkaspekte pli trafa. Diverse, Sofja pesas, haltas pli ofte por analizi aŭ inspekti kaj havas malpli konvinkajn argumentadojn.

Du personoj ambaŭ viglaj intelekte, kreaj, sentemaj kaj facile impreseblaj, grandanimaj kaj sin dediĉaj al socio. Je unua impreso ŝajnas ke Sofja estu en perfekta kunpartoprenado kaj konsento al patraj idealoj. Sofja ŝajnas esti pli prudenta intelekte, male ŝia patro estas pli senembarasa kaj sentima pri la valideco de siaj ideoj. Krome, Zamenhof, siaflanke, ŝajnas esti pli sentema, pli delikata kaj emociovibranta, samtempe pli krea; diverse Sofja ŝajnas esti pli fakta kaj konkreta, pli rapida decidi en la ĉiutaga vivo. Ambaŭ posedas intuiciojn kaj originalecon en sia profesio.

Fino

grafoanalizo pri Ferdinand de Saussure

Bibliothèque de Genève, Archives Ferdinand de Saussure, 372/4, f.149

Ferdinand de Saussure (1857 – 1913)

( grafoanalizo )

Studado: Universitata

Profesie: lingvisto, semiologo, docento pri lingvoj (inkluzive de Sanskrito)

Premiso:

Nombraj estas manskribaĵoj, kiuj troveblas en la inter-reto, ĉar ĉi tiu persono estas eminentulo en sia disciplino: Lingvistiko. Mi entute faris komparon inter pluraj liaj skribaĵoj (fundpaĝe vi trovos ĉiujn ligilojn), kaj devis atente distingi inter la plej junaj skriboj (verkitaj kiam li estis 35-36-jara, 1893-1894) kaj la du leteroj de li senditaj en 1909 al Giovanni Pascoli, de li konsiderita ‘kolego’, verŝajne ĉar ambaŭ estis universitataj instruistoj.

Tia distingo estas pravigita de la evidenta malsameco – ne nur grafika, sed ankaŭ psika – inter la du tempospacoj; de 1893 ĝis 1909 estas 16 jaroj ……. inter ili interestas ‘universo’.

Skribo de Ferdinand de Sassure – 51-jara

La tria paĝo de li sendita al itala poeto Giovanni Pascoli, en dato 9 aprilo 1909

Fundpaĝe vi trovos la ligilon, por vidi ankaŭ la aliajn du.

Kompreneble, kaj pro objektivemo, mi rimarkigas al vi ke diversecoj inter la du skriboj parte dependas ankaŭ de la adresito: la plej junaj skribaĵoj estas notoj por si mem, male la leteroj estas oficialaĵoj antaŭaranĝitaj por ‘kolego’, kiun li multe estimas, al kiu li petas teknikajn opiniojn pri la utiligo de latinlingvo en poeziarto.

https://eo.wikipedia.org/wiki/Dosiero:Ferdinand_de_Saussure_signature.png

PSIKA PORTRETO

FERDINAND DE SAUSSURE

.

_______________ GRAFOLOGIA SLIPO _______________  

Grafologiaj signoj ( interkrampe estas la grad-variacioj mezuritaj en la leteroj datitaj 1909 ):

Baza linio supreniranta 9 (8) – ligita interlitere 8-9 (8) – klara 8 (9) – rapida 8 (5) – dinamika 7 (7) – malegala kun metodo 7 (5-6) – sinua 6 (6) – tordiĝinta 3 (3) – rektaj stangoj 7 (7) – kurbaj stangoj: junaĝe, nulo (3) – anguloj A 6 (4) – anguloj B 6-7 (5-6) – anguloj C: junaĝe, nulo (5) – literaj larĝecoj 4 (5-6) – interliteraj larĝecoj 5-6 (5) – intervortaj larĝecoj 3 (2) – flua 5 (7) – etskribo 5 (5) – markita  unua-maniere (nivelo je volo) 5-6 (6) – markita  dua-maniere (nivelo je emociiĝemo) 3 (2) – subtila 5 (4) – literaksoj dekstren-kliniĝintaj 5 (4) – kelkaj liter-nodoj (en  ‘a’, ‘e’, kaj en la n-ro ‘9’): junaĝe, tute ne (JES) – akurateco: junaĝe, tute spontanece (malplijunaĝe, nespontanece 5-6 dekonoj) – skribo surbaze fiksita (plantita), malgraŭ la suprenirado: junaĝe, ne (5) – e.s. pri subjektiveco: junaĝe, tie-ĉi kaj tie (malplijunaĝe: oftegaj, plilongiĝintaj finvorte, fieregaj, eĉ  en la streketo de literoj ‘t’) v.noto

N.B. – e.s = ekstrasignoj: senkonsciaj grafikaj gestoj, akcesoraj, kiuj tre multe rivelas kaj esprimas ______________________________________________________

Intelekte

En liaj multenombraj notoj maneskribitaj – kiuj estas katalogitaj ĉe Biblioteko de  Ĝenevo (Svisujo) kaj ofte malkronologie, ĉar sen datoj –  plene elstariĝas granda aktiveco kaj la hasto de juna studemulo, kiu havas multajn neregatajn iluminiĝojn kaj intuiciojn, kiu per mensa akreco kaj per potenca observokapablo urĝas atingi rezultojn (eta skribo, rapida kaj dinamika, ege malegala sed kun metodo. La skribo ne estas malorda). Dum lia esplorado li prefere sin bazas sur antaŭflaroj kaj imagoj, anstataŭ ol rezonado kaj kritiko: ĉi-lastaj postulus longan tempon por pripensado kaj pli grandan trankvilecon (mallarĝeco inter la literoj kaj inter la vortoj, saltleviĝa, rapida). Pro liaj psika koncentriĝo kaj observokapablo (ne nur pri esenco sed ankaŭ pri detaloj) li krome havas rimarkindajn kaj instinktajn analizkapablojn (eta skribo), kaj uzas ilin potence en kazo de bezono.

Multaj estas liaj interesoj, plejparte konceptaj kaj je spekulativa naturo; malpli multe li estas interesata al praktikadoj aŭ al materia mondo, sed li ŝatas aŭskulti muzikon (saltleviĝa, ĉefe en la junaj skribaĵoj).

Tre verva en observadoj, pro la rimarkinda entuziasma energio kiu trapenetras lian animon li ĉiam pretas reliefigi sian penson, senprokraste, sed samtempe li ne ellasas kontrolon ĉu tio, kion li intuiciis dum tre inspiritaj momentoj estas efektive fidinda. Rigora kaj puntiliema dum sia streĉo por kontroli la kredindecon de siaj tezoj, li  tute ne estas ĉikanema spirite (sed multe alproksimiĝas al tio en la faktoj).

Klarigo – La ritmo de liaj agmaniero kaj antaŭenirado estas rapida kaj daŭra, tre dinamika, senpaŭza; diverse, ‘ĉikanemulo’  stumblas, haltas eĉ antaŭ sensignifaj detaloj, perdas multon da tempo. La deliro kaj la febra sinsekvo de ideoj, kiuj fulmas lian menson same rapide, devias lin al aliaj temoj kaj novaj demandoj. Malgraŭ li estas inklina persisti kaj obstini (anguloj je tipo B), oni ne povas konsideri lin ĉikanema, ĉar lia vigleco evitigas lin ekscese akriĝi rilate al ununura ideo tro longe. 

Super ĉio li estas sen-antaŭjuĝa kaj lerta por komparigi ideojn kaj situaciojn reciproke kontraŭajn. La nombraj korektoj kaj forstrekoj de frazoj aŭ paragrafoj faritaj dum la prezento de pensaĵo, plenumiĝas sen vera ekzamenado de tiu penso mem dum ties konstruiĝo. Por simple diri: li surpaperigas tuj ĉe la inspiro tion, kio ekaperas en sia menso… sen pripensi ĉu tio estas korekta aŭ ne.  Tutcerte li estas rapidema kaj produktema, sed li ne estas senpacienca (neesto de signo ‘senpacienca’), nek simple aferplena, krome li ne neglektas la plej signifajn detalojn. Analizado kaj sintezado en li kuras kune (eta, ligita interlitere). Li esence estas perfektemulo (la baza linio ekscese supreniranta elmontras tion); li povus kulpi pri intelekta vantemo, ĉar li plezuriĝas pro siaj kvalitoj kaj ne kaŝas tion. Tia lasta aroganta teniĝo estas malpli forta en siaj junaj notoj, sed plene evidentiĝas en la du leteroj (1909) senditaj al Pascoli, kie li estas manka je modesteco (lia skribmaniero estas pli ordinara, pli intence farita, malpli sincera kaj malpli spontana, celanta akiri aprobojn. Unuvorte: artefarite akurata).

Lia inteligenteco estas iom komplika, ĉar li ŝatas inter-apudigi kaj kompari ideojn kaj pensojn oponajn kaj pretendas ilin akordigi kaj supervenki direkte al komuna celo; lia logikeco estas tute individua. Lia lernado do trairas vojojn, kiuj estas iomete implikitaj kaj serpentumaj. Kompliko estas pli dum la procedo ol en la reala lernado: li estas perfektemismulo, kiu ambicias akiri la plej bonajn rezultojn. Tia lia teniĝo estas multe kohera (supreniranta linio, tordiĝinta, ligita interlitere, malegala kun metodo).  Entuziasmiĝo estas parto de lia naturo kaj ĉiam lin akompanas, en ĉiuj liaj skribaĵoj, eĉ ankaŭ post multaj jaroj. De kie naskiĝas tiaj ekscitado kaj eŭforio ne estas klare. Verŝajne oni devus esplori lian individuan historion, elserĉi tra la edukado de li ricevita kaj ties medio, tra la nombraj konsentoj kaj legitimadoj kiujn, probable, li ricevis dumvive… Ĉiel ajn, lia humortono ĉiam estas en li alta kaj en tensio.

Komunikokapablo

Ferdinand de Saussure sentas sin tre sekura kaj elmontras tian senton ankaŭ dum interkomunikado.

Koncepte klarvida, originalulo, ruza kaj senprokrasta, li havas sufiĉajn karakterizojn por igi sin kontraŭkonformisto kaj eĉ revoluciema, kelkfoje incite malstabiliga. Argumentoj ne mankas al li (per graveca ordo: klara, tordiĝinta, angulforma, malegala kun metodo).

En leteroj de li senditaj franclingve al itala poeto Giovanni Pascoli en 1909 (De Saussure tiam estis 51-jara) elstariĝas sintenoj kiuj estas pli konsentemaj, pli memkontrolitaj, pli maturaj, pli akordiĝemaj (ekaperas kurbaj stangoj, tute ne estas retro-tordiĝintaj stangoj); li ŝajne estas pli aŭskultema ies opiniojn, eĉ li urĝigas ilin, kaj ŝajnas pli sagaca kaj pli bone integriĝinta en sia socia medio (skribo manierisma). Sed li ne forlasis tiujn junajn personismajn nuancojn kiuj donas al lia personeco stampon je memfiero, kiuj elmontras ne bone kaŝitan arogantecon, kaj havigas al lia realvido ion dogmecan, ian nekontesteblan verecon (stereotipa skribo, malpli originala, malpli spontana – elementoj eĉ pli evidentaj an lia dua letero datita 6 aprilo 1909). Subskribo kutime estas bona indikilo: vidu ekzemple tiun finvortan strekaĵon, tro longa, tute ne spontana sed anticipe studitan kiu ŝajnas meti malvarman distancon inter sia Mio kaj la aliuloj, pro neceso distingiĝi kaj pro kosncio pri propra supereco (krome alia konfirmo pri tio: subskribo estas pli alta ol la normala teksto).

Cetere, se li ne estus tiom fidema al si kaj al siaj rimedoj, kaj li ne estus tiom entuziasma kun pretendo ĉiam sukcesi, li ne estus povinta aliri novajn ideojn per tia granda forto kaj konvinkiĝo, kaj ne sukcesus konvinki ankaŭ aliajn homojn. Ĉi tiu estas la dua flanko de medalo.

Ameme

Li ne estas tro ekstravertita kaj gastema. Li plutenas ĉiam deiĝintan sintenon, kaj ne emas facile pardoni. Li estas neindulgema (rektaj stangoj altgradaj kun tordiĝinta), li estas ankaŭ postulema kaj severa (e.s. subjektivismo), iomete rigida en sociaj rilatoj. Sed lia plej ŝatita kampo restas la sama: tiu socia kaj komunika (literaksoj dekstren-kliniĝintaj); supraĵa intereso li havas ankaŭ por filozofio (eta skribo, sed ĝi  estas strikta intervorte), kaj eĉ en siaj familiaj aŭ amikaj rilatoj li ŝatas inciteti kaj provoki per serĉita rafiniteco (dekstren-klina, angula, eta, tordiĝinta, e.s. subjektiveco). Lia rafiniteco ne devenas de sentokapablo, sed prefere de studemo kaj de esplorado (eta, anguloj je tipo B, ligita interlitere, tordiĝinta). Li povus ŝajni senkohera, au kaŭzi interrilatajn malakordojn. Li intime ŝatas kontrastojn (tordiĝinta), sed ne estas hiperkritikema (intervorte mallarĝa), li ne stigmatizas: simple, intermetas malvarmojn (distancojn) inter si kaj la aliuloj, pro profunda sento pri intelekta propra supereco. Iomete, tio vidiĝas ankaŭ en liaj fotoj……

Konkludoj

Ĉu mi devus kompari inter la personeco de Ferdinand de Saussure kaj tiu de lia frato René (grafoanalizo pri li mi antaŭe jam publikigis), kiu estis esperantisto kaj okkupiĝis ankaŭ pri lingvistiko, mi rilate al René povas diri che lia trankvileco, kapablo konvinki, lia memregado kaj lia senduba estetika senso estus povintaj (dialog-nivele)  influi vere multe kaj pozitive sur la karaktero kaj la rezultoj poste atingotaj de Ferfinand, kiu alprenis ĉiun sukceson kaj fariĝis pli fama. Ambaŭ havis originalecon kaj inventemon, sed se René en la lingva esprimo prefere serĉadis harmonion ol rafinitecon kaj naturece zorgis pri eleganteco kaj beleco (kiuj estas la vesto kaj la formo de esprimo), diverse Ferdinand serĉadis preciozecojn, rafinitecojn por eltiri teoriojn; li enketas plej profunde, elkaŝejigas, purigas, kaj kapablas skrapi la veron pli ol ĝin plene kompreni, kaj estas ĉiam en obstina elserĉo malkovri kaŝitaĵojn, kiujn neniu povus eltrovi escepte de li.

Verŝajne, Ferdinand de Saussure estis pli radikala kaj pli rigora ol sia frato. Eblas, ke li estis tro noviga rilate al sia epoko.

________________________________

Ligiloj por vidi plej bone ĉiujn skribojn de mi ekzamenitajn pri Ferdinand de Saussure:

JUNAJ SKRIBOJ (1893-1894)

DU LETEROJ AL G. PASCOLI- 1909 (ĉe “Pascoli, Arkivo de Kulturaj posedaĵoj”, Italujo) http://pascoli.archivi.beniculturali.it/index.php?id=67&ChiaveAlbero=1041&objId=1035  :

1. De: De Saussure Ferdinand, Ginevra (CH) Al: Pascoli Giovanni, senza luogo  
19 marto 1909; letero
Arkiva identiga markado: G.45.7.9          2 PAĜOJ
2.  De: De Saussure Ferdinand, Ginevra (CH) Al: Pascoli Giovanni, senza luogo
9 aprilo 1909; letero
Arkiva identiga markado: G.45.7.10         3 PAĜOJ
La bildoj estas pligrandigeblaj, kaj estas atingeblaj unu post la alia

__________________  F I N O  __________________

.

grafoanalizo pri René de Saussure

.

La foto pri René de Saussure estas elprenita el: http://esperantaretradio.blogspot.com/2018/07/bonega-artikolo-pri-rene-de-saussure-en.html

(1868-1943)

(grafoanalizo)

Studado: René de Saussure magistriĝis en Parizo pri Filozofio, kaj en Matematiko ĉe la Universitato de Baltimora.

Profesio: li instruis Matematikon ĉe la Universitato de Ĝenevo. Poste, en 1913, li lokŝanĝis al Berna, kie li estis docento pri Geometrio ĝis 1925.

Li estis Esperantisto dum kelkaj jaroj, kaj verkis gravajn volumojn pri la lingvo Esperanto laŭ lingvistika vidpunkto.

PSIKA ETA PORTRETO

pri René de Saussure

(baziĝinta sur liaj mansubskriboj)

.

________________ GRAFOLOGIA SLIPO ________________

(mi adoptis la grafologian metodon de Girolamo Moretti, skolfondinto de Itala Grafologio)

Signoj (mezuroj laŭ dekonoj):

  • Ligita interlitere 10/10 – fortega kapablo kunigi logike ideojn
  • flua 9 – rapida 9 –  senembarasa kaj rapidmova
  • klara 8-9  –  tre bone kaj klare legebla
  • malegala kun metodo 6 – bone organizita kaj tute ne malorda skribo
  • sinua 6 –  fleksiĝema 6 – tordiĝinta 4 –  psika komprenemo kun fleksebleco sed ankaŭ sufiĉa emo kontroli
  • eleganta (belforma) 6 –  rafiniteco kun aparta ŝato por beleco – bona gusto
  • Larĝecoj:  de literoj  5 –   inter la literoj 4  –   inter la vortoj 3  (necesus teksto por certigo) – signoj, kiuj rilatas la socian senton kaj la intelektan fermitecon/malfermitecon
  • kurba/angula 5 (refaldoj estas mildigitaj, dolĉaj) – malegoismo kaj egoismo ekvilibriĝas reciproke
  • Angulo-tipoj:  A  4  –  B  6 ( malakrigitaj)  –  C  6 (sufiĉaj)  –  temas pri la tri manieroj por esprimi egoismon
  • energioŝarĝo: subtila 7 – sentebleco, delikateco / markita duamaniere 3 – subita emociiĝemo (mezgrade)
  • baza linio supreniranta 3 – entuziasmo ne ekscesa
  • kurbitaj stangoj (konkavaj)  – akordiĝema
  • eta ĉeesto de apogiĝantaj literoj kaj de litereksaltoj – ansieco kaj nervozismo (bone kontrolitaj)
  • dekstren-klina 3 – estas la nivelo de varmeco en sociaj rilatoj – sufiĉa  kaj ekvilibra: li ne estas ordonema

_______________________________________________________________

el: https://www.onb.ac.at/eo/bibliothek/sammlungen/kolekto-por-planlingvoj/digitaj-dokumentoj/arkivajoj

La supra analizita mansubskribo estis skribita de René de Saussure sur tajpita letero de li adresita, la 5an de majo 1908, al Charles-Ange Laisant. Ĉi-lasta estis alia matematikisto, kiu en 1901 vicprezidis Parizan Esperanto-Grupon. Tiu letero troviĝas facile en la retejo de Muzeo de Esperanto en Vieno, ĉe la Nacia Biblioteko. Tiam René de Saussure estis 40-jara.

Alia subskribo, sen dato, estas en la esperanta vikipedio:

Malgraŭ la malmultaj skribaj kaj psikaj informoj, ankaŭ el simplaj subskriboj oni povas eltiri kelkajn gravajn personeco-elementojn, ĉar la grafologiaj analizkriterioj estas esence kaj praktike la samaj ol tiuj por analizado de skribo.

ANALIZO

La flua antaŭenirado de la grafika gesto, la metodaj kaj bone organizitaj ŝanĝoj de la literoj, la flekseblo kaj spontaneco en la faldoj kaj kurbaj linioj, la eta supreniro de la baza linio (subskribo 1908), la neesto de interlitera interrompo, la rapideco kaj la moderaj grafikaj dimensioj vidigas – entute – personon kiu ne tro multe haltas antaŭ premisoj, ĉar li rapide per dedukta logiko kapablas eltiri logikajn konkludojn.

Li ŝatas agadi kaj sin engaĝi, estas sociema kaj tute malstagnema en siaj kutimoj.

Pro la ĉeesto de ia animsentemo kaj emociiĝemo (la leĝera premado sur la papero) li, latente, inklinas reteni interne ian agresiĝimpulson (tio bone videblas en la tre longa lineo, kun gesto tre peza finvorte kiu interrompiĝas subite kaj bruskmaniere). Tia nekonscia teniĝo povus kaŭzi al li, post longa tempo, somate, kelkajn problemojn. Sed por esti certa pri tio, mi devus vidi pli ampleksajn tekstojn…. Ĝi restas hipotezo, kvankam tre probabla.

Estas ĝuste tiu lia sentemo kiu evitigas al li inter-rilatajn kaj vortajn duelojn, kiu puŝas lin prefere ĉirkaŭiri obstaklojn (subtila, sinua, fleksebla), sed sen forgeso atingi la celon per la plej intensa kaj forta decidemo (baza linio rekta kaj supreniranta).

Li tenas spontanan kaj konscian senton pri estetiko, pri beleco, sen fikcio, ĉar li estas ĉiukaze moderulo (eleganta, ekvilibraj mezuroj).

Lia komunikmaniero estas klara kaj taŭga, efika. Impresas (min, kaj probable ankaŭ liatempajn najbarulojn) lia maniero partopreni, kvieta kaj diskreta, sinjoreca, sed samtempe determinita por defendi proprajn vidpunktojn.

El lia prudenta fervoro venas ekvilibra entuziasmo kaj la deziro perfektiĝi en siaj fakaj esploroj.

Lia agado kaj rezonado estas seninterrompaj kaj sinsekvaj, krome li emas kompletigi tion, kion li iniciatas. Lia logiko estas vere firmega (tio estas karakterizo kiu apartenas al ĉiuj matematikistoj kaj plejparte ankaŭ al lingvistoj, kiuj, por sukcesi en tiuj kampoj, nepre devas per logiko asociigi ideojn).

Estas ĝuste tiuj logikaj dispozicioj kiuj permesas al li, speciale kaj aŭtentike, interkunligi ideojn kaj pensojn por dedukti kaj facile sintezi. Li ne tro ŝatas dialogajn interrompojn, nek kiam li babilas, nek kiam li devas subteni tezojn. Pro tio li povus esti de kelkaj personoj miskomprenita. Tia konduto, nur ŝajne aroganta, li eligas eĉ en siaj agadoj: la ĉefa kialo estas ĉiam la sama, finaranĝi tion, kion li iniciatis.

_______________________